Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

+Θεόδωρος Κολοκοτρώνης



Φεβρουαρίου 1843: Πεθαίνει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης!


Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν πέθανε από εχθρικό βόλι σε κάποια άπ' τίς τόσες μάχες που έδωσε. Ούτε στην λαιμητόμο όπου τον είχαν καταδικάσει οί δικαστές της κυβερνήσεως του Κωλέττη, ούτε στο υγρό και σκοτεινό κελί του φρουρίου του Ναυπλίου, όπου πέρασε 6 μήνες φυλακισμένος. Πέθανε στο σπίτι του στην Αθήνα, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, όπως εύχεται ή Εκκλησία.

Την βραδιά του θανάτου του ήτο προσκεκλημένος στον Βασιλικό χορό του Παλατιού. Εκεί έφαγε, ήπιε και χόρεψε, ευτυχής καθώς ήταν, αφού προ δύο ήμερων είχε παντρέψει το μικρότερο παιδί του, τον Κωνσταντίνο (Κολίνο). Μετά τον χορό γύρισε σπίτι του, το όποιο βρισκόταν πολύ κοντά στα Παλάτι, την σημερινή Βουλή των Ελλήνων.

Κατά την ώρα του ύπνου, 4 πμ, παρουσίασε συμπτώματα συμφορήσεως. Δεν μπορούσε να κουνηθεί, ούτε να μιλήσει, και μετά βίας ανέπνεε. Αν και ήρθαν οι καλύτεροι γιατροί της εποχής, δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτε περισσότερο απ' το να παρατείνουν τις στιγμές του.

Η τελευταία του κουβέντα ήταν αυτή προς το παιδί του τον Γενναίο: «σου αφήνω τόσους φίλους, όσα φύλλα έχουν τα κλαριά, και φρόντισε να τους φυλάξεις».

Πέθανε σε ηλικία 73 ετών, στις 04/02/1843, ώρα 11.00’ πμ.

Όλα τα μαγαζιά και τα εργαστήρια της Αθήνας έκλεισαν και πλήθος κόσμου συνέρεε στο σπίτι του. Οι παλαιοί συναγωνιστές του τον καταφιλούσαν και έκλαιγαν με αναφιλητά. Κηρύχθηκε τριήμερο δημόσιο πένθος.

Τον νεκρό τον έντυσαν με την στολή του Αντιστράτηγου, του έζωσαν τα σπαθί, του φόρεσαν τσαρούχια, τον απίθωσαν στο φέρετρο και έβαλαν κάτω από τα πόδια του μία τουρκική σημαία. Στο ένα του πλάγιο έβαλαν τον ασημένιο του θώρακα, ενώ στο άλλο την περικεφαλαία του και τις σπαλέτες. Η πολεμική αυτή εξάρτυση του Κολοκοτρώνη βρίσκεται σήμερα στα Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών, όπου και μεταφέρθηκε, ασφαλώς μετά την εκταφή των οστών με σκοπό την ανακομιδή τους εις την Τρίπολη.

Η πομπή κατέβηκε από την οδό Έρμου και μπαίνοντας στην οδό Αίολου έφτασε στον ναό της Αγ. Ειρήνης, όπου έψάλη η νεκρώσιμη ακολουθία. Γύρω από την νεκροφόρα κατά την πορεία της προς την Αγία Ειρήνη ήσαν: Ο πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας Κουντουριώτης, ο Αντιστράτηγος Τσώρτς, ο Υποστράτηγος Τζαβέλλας, ο Υποστράτηγος Γιατράκος, οι Συνταγματάρχες Πλαπούτας και Μακρυγιάννης, οι σύμβουλοι επικρατείας Δεληγιάννης και Παλαμήδης.

Επίσης ακολουθούσαν οι επώνυμοι της εποχής και πλήθος κόσμου. Ήταν τόσος ο λαός, πού όταν η αρχή της πομπής έμπαινε στην Εκκλησία, η ουρά της πομπής δεν είχε μπει ακόμα στην αρχή της Ερμού.

Τον επικήδειο λόγο εκφώνησε μία μεγάλη μορφή των γραμμάτων της εποχής, ο εκκλησιαστικός ρήτορας και συγγραφέας Κων. Οικονόμου ο έξ Οικονόμων.

Έπειτα ή πομπή, περνώντας ξανά από το παλάτι, έφτασε στο Α' νεκροταφείο.

Τα οστά του Κολοκοτρώνη ευρίσκονται στην Τρίπολη από τις αρχές του αιώνος μας.

Πριν, ευρίσκοντο στην Αθήνα, αλλά Ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1930 φρόντισε να μεταφερθούν από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών, κατόπιν αιτήματος των Αρκάδων, συνοδεύοντας μάλιστα ό ίδιος την μεταφορά τους και αποδίδοντας έτσι τιμή στον ελευθερωτή του Γένους μας.

Το 1971 στην πλατεία του Άρεως Τριπόλεως έστήθη ανδριάντας του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. Και από το 1993 τα οστά ευρίσκονται στην βάση του μνημείου αυτού, σε ειδική κρύπτη.

Το μνημείο απεικονίζει τον Γέρο του Μοριά καβάλα πάνω σε άλογο. Και στο δημοτικό τραγούδι των Κολοκοτρωναίων απεικονίζεται η γενιά του, περήφανη, να μετακινείται, συνεχώς ευρισκόμενη πάνω σε άλογο.

...καβάλα παν' στην Εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε,

καβάλα παίρνουν αντίδωρο απ' του παπά το χέρι,

και δεν καταδέχονται τη γης να την πατήσουν...

akovos.gr

http://peripatrhs.blogspot.gr/2014/02/4-1843.html  


Πνύκα. 1838.  Λόγος προς τούς νέους του Γυμνασίου Αθηνών.
«Πρέπει να φυλάξετε τὴν πίστιν σας κα ν τν στερεώσετε, διότι, ταν πιάσαμε τ ρματα, επαμε πρταπρ πίστεως κα πειτα πρ πατρίδος. ...
Νὰ μν χετε πολυτέλεια, να μν πηγαίνετε ες τος καφενέδες κα τ μπιλιάρδα. Νὰ δοθετε ες τς σπουδάς σας κα καλύτερα νὰ κοπιάσετε λίγον, δύο κα τρες χρόνους καὶ ν ζήσετε λεύθεροι ες τ πίλοιπο τς ζως σας, παρ ν περάσετε τέσσαρους-πέντε χρόνους τὴ νεότητά σας, κα να μείνετε γράμματοι. Ν σκλαβωθετε ες τὰ γράμματά σας. ... προκοπή σας κα μάθησή σας νὰ μὴν γίν σκεπάρνι μόνο δι τ τομό σας, λλ να κοιτάζ τ καλ τς κοινότητος, καὶ μέσα ες τ καλ ατ ερίσκεται κα τ δικό σας.
γώ, παιδιά μου, κατὰ κακή μου τύχη, ξ ατίας τν περιστάσεων, μεινα γράμματος καὶ δι τοτο σς ζητ συγχώρηση, διότι δν μιλ καθς ο δάσκαλοί σας. Σς επασα διος εδα, κουσα κα γνώρισα, διὰ ν φεληθτε π τ περασμένα κα πὸ τὰ κακ ποτελέσματα τῆς διχονοίας, τν ποίαν ν ποστρέφεσθε, κα ν χετε μόνοια.μς μ μς τηρτε πλέον. Τ ργο μας κα καιρός μας πέρασε. Κα α μέραι τς γενεᾶς, ποία σς νοιξε τ δρόμο, θέλουν μετ᾿ λίγον περάσει. Τν μέρα τς ζως μας θέλει διαδεχθῇ νύκτα το θανάτου μας ... Ες σς μένει ν σάσετε κα ν στολίσετε τὸν τόπο, πο μες λευθερώσαμε· καί, δι ν γίν τοτο, πρέπει ν χετε ς θεμέλια της πολιτείας τὴν μόνοια, τὴν θρησκεία, τν καλλιέργεια το θρόνου κα τν φρόνιμονλευθερίαν».
Από τον Επικήδειον του Ιερέως και Διδασκάλουτου Γένους Οικονόμου του εξ Οικονόμων
«Δῶμεν ἀδελφοί τήν χάριν ταύτην. Δεῦτε καί συνάψωμεν τάς ἐγκαρδίους ἡμῶν δεήσεις, εὐχόμενοι πρός τόν Θεόν τοῦ ἐλέους ὑπέρ αὐτοῦ.
Ὦ Θεέ τῶν πνευμάτων καί πάσης σαρκός, ὦ γένους θνητοῦ τε καί ἀθανάτου καί πάσης ἀοράτου καί ὁρατῆς φύσεως δημιουργέ, ἥλιε δόξης ἀϊδίου, καί ἀέναε πηγή τῆς ἀθανασίας, ἐπάκουσον ἡμῶν δεομένων σου καί ἀνάπαυσον τήν ψυχήν τοῦ δούλου σου Θεοδώρου, ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν χώρᾳ ζώντων, ἐν ταῖς σκηναῖς τῶν δικαίων, παριδών τάς ἁμαρτίας αὐτοῦ.
Πολλά ἐκοπίασεν ὑπέρ τῆς Ἁγίας σου πίστεως, πολλά τήν Ἐκκλησίαν ἠγάπησε καί πάντοτε πιστῶς ἐπεκαλεῖτο τό πανάγιον σου Ὄνομα.
Ἄφες αὐτῷ Κύριε πάσας τάς ἀνομίας, ὁ τήν πίστιν ἀποδεξάμενος τοῦ ἑκατοτοντάρχου καί πᾶσι τοῖς χρεωφειλέταις τοῦ δανείου τῶν πολλῶν τοῦ θείου σου νόμου παραβάσεων χαριζόμενος.
Κύριε ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ τούς δικαίους ἀγαπῶν καί τούς ἁμαρτωλούς ἐλεῶν, τό ἔλεός σου ἐπικαλούμεθα πρός σέ οἱ λειτουργοί σου, πρός σέ πᾶς ὁ Λαός σου, πρός σέ μετά πίστεως ἐκβοῶμεν, ὁ Θεός συγχωρήσαις αὐτῷ, ὁ Θεός συγχωρήσαις αὐτῷ, ὁ Θεός συγχωρήσαις αὐτῷ.
Καί σεῖς θάλασσαι καί νῆσοι καί ὄρη καί κοιλάδες καί φρούρια καί πολυϋμνήτων μαχῶν παλαῖστραι ἀντιβοᾶτε εἰς αἰῶνας τό Ὄνομά του.
Σύ δέ ἀοίδιμε Κολοκοτρώνη, τῆς ἀπολυτρώσεως μας γενναῖε πρωταγωνιστά, ἀλυποτάτην αἰώνιον καί μακαρίαν εὐφραίνου εὐφροσύνην».
 

 
ο λαός στην Τρίπολη υποδέχεται με συγκίνηση τα οστά του Κολοκοτρώνη.1930

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου