Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Αείμνηστος Χριστόδουλος










Σαν χθες, πριν μερικά χρόνια, εορτάζονταν με λαμπρότητα τα ονομαστήρια του Χριστοδούλου.
Πνευματικά του τέκνα και συνεργάτες και λαός τον τιμούσαν και προσηύχοντο για την ενδυνάμωσή του.
Υπήρξε από τους αξιολόγους Ιεράρχες της Εκκλησίας μας.
Σύνθημά του είχε εκείνον τον σπουδαίο λόγο του Αυγουστίνου Καντιώτη: 
«Ζητούμε Ελευθέραν και Ζώσαν Εκκλησίαν»!
«Ελευθέραν» από την καταπιεστική «κηδεμονία» των πολιτικών.
«Ζώσαν», συνειδητοποιημένην, κηρυκτικήν, φιλάνθρωπον, ενεργόν προς αναγέννησιν ψυχών και μόρφωσιν του λαού.
σπουδαγμένος, ευφυής, πολύγλωσσος, οργανωτικός, ζηλωτής, άφοβος, ενθουσιώδης, ομιλητικός..
Τάραξε λιμνάζοντα νερά.
Αντιστάθηκε στην κυοφορούμενη Νέα Τάξη.
Υπέδειξε στην Ευρώπη τις γνήσιες ρίζχες της και τον αληθινό προορισμό της.
Δεν δίστασε να συγκρουσθεί με τους ανθρώπους του κόσμου τούτου.
Άντεξε την απόλυτη πολεμική και την πιο χυδαία λάσπη των εχθρών της ελληνορθοδόξου παρακαταθήκης μας.
Μέχρι και στην τελευταία επιθανάτιο δοκιμασία του λυσσάγανε οι άθεοι και κολούσανε κανιβαλλικές αφίσσες στους δρόμους: «ευχαριστούμε cancer, που ξέκανες τον πάτερ»!
Και έπεσε. Στις επάλξεις.
Ίσως έκανε και λάθη. Ποιός είναι αλάνθαστος.
Όμως ζωντάνεψε την πίστη και την ευσέβεια.
Άφησε μνήμη ζηλωτού ανθρώπου, που πόνεσε το λαό, υπεραμύνθηκε της Ιστορίας μας, ύψωσε αναχώματα κατά της φθοράς.
Πολλοί τον θυμήθηκαν χθες. Μαζί με τους ανώνυμους, που διαρκώς αποθέτουν άνθη ευλαβρείας και αγάπης στον Τάφο του.
Εκεί, στο Α’Κοιμητήριο Αθηνών συγκεντρώθηκαν για να αναπέμψουν δέηση..
Για να επικαλεσθούν τις ικεσίες του από το Υπερουράνιο Θυσιαστήριο.
Ο Σεβ.Καισαριανής, ο Σεβ.Πειραιώς, ο Θεοφ.Φαναρίου και πλήθος ιερέων, πνευματικών του τέκνων..
Μνημονεύετε Χριστοδούλου και των γονέων αυτού Κωνσταντίνου και Βασιλικής..
 
 
Σχετικά με την χαρακτηριστική η «ελευθεροστομία» του, έχω ακούσει το εξής περιστατικό:
Το 1999, που το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε την Σερβία, βρέθηκε ο Χριστόδουλος σε Δεξίωση, όπου παρίστατο και ο Πρέσβυς της Αμερικής.
- Προσέξετε, σας παρακαλώ, (του είπε) το θέμα της Σερβίας. Είναι απάνθρωπο αυτό, που συντελείται εκεί. Είναι έγκλημα κατά της Ανθρωπότητος!
- Ώστε δεν είσθε φίλος των Αμερικανών; (τον ρώτησε σχεδόν οργισμένα ο Πρέσβυς)
- Μα, ακριβώς επειδή είμαι, σας το επισημαίνω.. Ως φίλος σας μιλώ. Σκεφθείτε το πραγματικό συμφέρον σας..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου