Στρατιωτική Θητεία Ελληνίδων

 Χθες παρουσιάσθηκαν στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Υλικού Πολέμου στη Λαμία

οι πρώτες 72 ελληνίδες, για εκπλήρωση εθελοντικής στρατιωτικής θητείας.

Και οι Ειδήσεις ήταν «πολύ χαρούμενες ή μάλλον θριαμβευτικές».. 

Καταλάβαμε περίπου ότι αιτήθηκαν να παρουσιασθούν.

Δεν καταλάβαμε πόσο θα διαρκέσει αυτή η εθελοντική θητεία.

Δεν καταλάβαμε επίσης, αν κατάλαβαν οι ιθύνοντες, που τις βάζουν στο παιχνίδι των ενόπλων δυνάμεων της Χώρας, 

αν κατάλαβαν πόσες αρνητικές επιπτώσεις θα προέλθουν από μια τέτοια απόσπασή τους από τα άλλα καθαρώς γυναικεία καθήκοντά τους μέσα στις οικογένειες και την Κοινωνία. 

Καί ποιές επιπτώσεις θα βαρύνουν τον ψυχισμό τους (αλλά και την υγιεινή τους), που είναι ολότελα ξένος από συνθήκες εκστρατείας, λιτότητος, σκληραγωγίας, σκληρής πειθαρχίας κοκ

Βέβαια, τις έβαλαν σε ήπιες συνθήκες και ειδικότητες, όπως αυτές του «Υλικού πολέμου». Έξυπνο ακούγεται αυτό. Δεν θα πυροβολούν, δεν θα ρίχνουν όλμους.. 

Ναι, για αρχή, καλά είναι.. 

Και το άλλο. Καλή αρχή. Με ορίζοντα να γίνει η εθελοντική (και άμισθη) στράτευση 

κάποια στιγμή υποχρεωτική για όλες τις Ελληνίδες!!

Και να επιβαρυνθεί η μητρότητα και να στενέψει ο βρόχος του Δημογραφικού!.. 

Θα έχουν όμως ανταποδοτικά οφέλη!

Κίνητρα, που λένε, συμφέροντα (αχνά και αβέβαια -σημειώστε) για το μέλλον τους, 

μέλλον για να βουλιάξουν πιο πολύ στην εργασιακή μανία.. 

Και θα πάει και ο Υπουργός Εθν.Αμύνης στην Ορκωμοσία τους 26 Ιουνίου και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός.

Μεγάλο πανηγύρι για μεγάλο γεγονός! Να ζηλέψουν και άλλες. Να γίνει μόδα.. 

Άλλωστε, ήδη κατακτήσανε πάμπολλες έμμισθες στρατιωτικές ειδικότητες, 

μέχρι και κομάντος και πιλότοι βομβαρδιστικών!.. 

Καλά πάμε!..      

 

Η γυνή να φοβείται τον άνδρα..

Μόλις γύρισα από Μυστήριο Γάμου.

 Αντώνιος-Κωνσταντίνος και Ιωάννα, ή με τα υποκοριστικά τους Τόνυ και Τζοβάνα.

Δίνω στίγμα, για να βεβαιώσουν όσοι ήταν παρόντες, ότι αυτό που θα πω είναι αληθινό.

Την ώρα, λοιπόν, που το Αποστολικό Ανάγνωσμα έλεγε «και η γυνή ίνα φοβείται τον άνδρα», αθέλητα (έτσι γίνεται πάντα -ας το ομολογήσουμε) επικεντρώσαμε τον φακό στο ζευγάρι, να δούμε το τί θα συμβεί.

Κάτι, κάτι θα κάνει η γυναίκα, για να αντιδράσει.. για να προστατέψει την αξιοπρέπεια και την ελευθερία της!!..

Ε, λοιπόν, ή Τζοβάνα αντέδρασε ως εξής: Γύρισε και τον κύταξε γλυκά -τόσο γλυκά- και αφοσιωσμένα, σα να του έλεγε: Ναι, θα υποταχθώ, θα σου παραδοθώ, να με πλάσεις, να με πλαισιώσεις, να με διαμορφώσεις όπως εσύ ξέρεις και όπως σε φωτίσει ο Θεός, θα σου αφεθώ, θα σου παραδοθώ. Άνδρα μου, Αγάπη μου, Κεφαλη μου! Ναι!

Και τότε, ο Τόνυ, έτσι απλά έσκυψε και την φίλησε.Εκείνη τη στιγμή. Τη στιγμή του Μυστηρίου, που τέλειωσε ο Απόστολος και άρχιζε το Ευαγγέλιο..

Σα να έλεγε: Τζοβάνα μου, θα σε κυβερνήσω, ναι, σε αναλαμβάνω υπεύθυνα. Αλλά, να ξέρεις με πόση αγάπη, με πόσο μεράκι, με πόση διάκριση, με πόση απαλότητα και ευγένεια, με πόσο καϋμό, με πόσο σεβασμό.. Σε αγαπώ!..

Θα λεγα στους έλληνες και τις ελληνίδες: εκείνην την παράδοση, που η νύφη πατάει σκληρά και πεισματικά το πόδι του γαμπρού (του αγαπημένου-διαλεγμένου συζύγου της)  δεν την αλλάζετε;;   

ΥΓ: εννοείται, ότι οι 2 φωτο είναι παρμένες από το Διαδίκτυο και δεν έχουν σχέση με το αναφερόμενο ζεύγος..