Καθαιρούν τις "επίμαχες" πινακίδες!.

Μετά από σκληρή διαπραγμάτευση, όπως πάντα (και όπως το α'εξάμηνο του 2015 με "αγώνες" Τσίπρα στην Ευρώπη -τότε, καλέ, που έβγαλε λειχήνα στα χείλη, για να καταργήσει με 1 Νόμο και 1 άρθρο το Μνημόνιο), πετύχαμε να συμφωνήσουν οι Σκοπιανοί, να αφαιρεθούν τα μακεδονικά ονόματα από τους .. Ελληνικούς δρόμους!!!. 

Οργή προκαλεί η καταγγελία πολιτών στην Κατερίνη, όπου, σύμφωνα με μαρτυρίες, εδώ και λίγο καιρό η εταιρία «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίον» έχει κατεβάσει δύο πινακίδες ονοματοδοσίας των υπογείων τούνελ πάνω στην εθνική οδό στο ύψος της Κατερίνης.

Όπως μπορείτε να μαντέψετε, τα ονόματα των δύο τούνελ είναι «Φίλιππος ο Β’» και «Μέγας Αλέξανδρος».

Όπως αναφέρει ο πολίτης που έκανε την καταγγελία, από την εταιρία τους είπαν ότι απλώς «ξαφνικά» δόθηκε η εντολή να βγουν οι πινακίδες, χωρίς καμία εξήγηση.

https://www.voicenews.gr/index.php/ellada/115418-kataggelia-sok-katevazoun-tis-pinakides-pou-exoun-ta-onomata-filippos-kai-m-aleksandros.html

Δεν μπορώ να το πιστέψω. Εύχομαι να είναι πλάνη τους ειδησεογράφου.. 
Είχα ακούσει ότι οι Σκοπιανοί αλλάζουν τα ονόματα στο Αεροδρόμιο των Σκοπίων και στις αντίστοιχες οδούς.. Και τώρα βλέπω το αντίστροφο ή ίσως το .. αμοιβαίο!!  Η Μακεδονία και ο Μέγας Αλέξανδρος .. δεν ανήκει σε κανένα!!
Σκέφτομαι ότι τίποτε δεν είναι απίθανο σ'αυτούς τους χαλεπούς και δύσμοιρους καιρούς, που φτάσαμε..  

Υπογράφουμε για τη Μακεδονία

προσωπικά υπέγραψα

 

Μεγάλη κινητικότητα παρατηρείται στο θέμα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων. Σύμφωνα με δήλωση του ΥΠΕΞ κ.Νικόλαου Κοτζιά θα επιδιωχθεί ΟΡΙΣΤΙΚΗ λύση στο θέμα στους επόμενους μήνες.

   Σε αυτήν τη χρονική στιγμή ΟΛΟΙ οι Έλληνες οφείλουμε να εκφραστούμε για το μείζον αυτό εθνικό ζήτημα και να δώσουμε ως επιπλέον διπλωματικό εφόδιο στην Ελληνική Κυβέρνηση την αποκρυσταλλωμένη άποψή μας περί ΜΗ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» επουδενί στην οριστική ονομασία του κράτους των Σκοπίων.

   Απευθύνουμε έκκληση προς ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ το παρακάτω ψήφισμα που απευθύνεται στον Πρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Αλέξη Τσίπρα:

Προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κυβέρνησης

Κ. Αλέξη Τσίπρα

Ψήφισμα

    Στις 13 Απριλίου 1992 πραγματοποιήθηκε για τελευταία φορά σύσκεψη των τότε πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή με θέμα την ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων, τα αποτελέσματα της οποίας ανακοίνωσε ο τότε Γενικός Γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας κ. Πέτρος Μολυβιάτης: «Σχετικά με το θέμα των Σκοπίων, η πολιτική ηγεσία της χώρας, με εξαίρεση το ΚΚΕ, συμφώνησε ότι η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον αν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ, στις 16 Δεκεμβρίου 1991, με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”».

   Ακολούθησε η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή: «Ελπίζω ότι οι σύμμαχοι και συνεταίροι μας θα καταλάβουν επιτέλους ότι δεν υπάρχει παρά μόνο μία Μακεδονία και η Μακεδονία αυτή είναι Ελληνική. Αυτά τους τα είπα και τους τα έχω γράψει».

   Όμως, δεδομένου ότι μετέπειτα και χωρίς νεώτερη απόφαση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας μας, στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) αναφορικά με την ονομασία της ΠΓΔΜ αναγράφεται: «η επίσημη θέση της Ελλάδας είναι σαφής: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη “Μακεδονία”, που θα ισχύει έναντι όλων (erga omnes), για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή», δημιουργούνται στους Έλληνες και ιδιαίτερα στους Μακεδόνες ιδιαίτερα έντονες ανησυχίες και αντιδράσεις για το ότι η επερχόμενη λύση θα είναι σχετική με την παραπάνω θέση του ΥΠΕΞ και όχι με την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, η οποία είναι σύμφωνη με εκείνη του συνόλου των Ελλήνων.

   Επειδή κάθε άλλη θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης, από εκείνη της παραπάνω απόφασης των πολιτικών αρχηγών σε συνδυασμό με την επακόλουθη δήλωση του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, είναι αντίθετη της θέλησης του συνόλου του Ελληνικού Λαού και ιδιαίτερα των Μακεδόνων,

   Επειδή είναι δεδομένο ότι η ονομασία της ΠΓΔΜ είναι κορυφαίο κρίσιμο εθνικό θέμα,

Ζ Η Τ Α Μ Ε

Να μην υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» επουδενί στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων, καθώς πιθανή ύπαρξή του θα συμβάλει στην αποσταθεροποίηση της περιοχής.

   Σε περίπτωση εκτροπής από την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, να δοθεί ο λόγος στον Ελληνικό λαό για να αποφασίσει γι’ αυτό το μείζον εθνικό θέμα με την υπέρτατη μορφή άμεσης δημοκρατίας, που είναι το δημοψήφισμα.

https://onomasia.gr/

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ
Ιστοσελίδα: www.popsm.gr
email: 2014popsm@gmail.com
τηλ. 6983498377

Μακρυγιάννης-Παλαμάς

Μακρυγιάννης, Παλαμάς

Στίχοι:  Πυθαγόρας

Μουσική:  Γιώργος Κατσαρός

Εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Απ’ τη μια μεριά ο Χάρος
κι απ’ την άλλη, όλο θάρρος
ο μεγάλος μας Λαός.
Μες στα κρίνα, μες στον Μάη,
με τα δόντια πολεμάει
το σκοτάδι με το Φως.

Τράβα Χάρε το δρεπάνι,
αν μπορείς και αν τολμάς,
Δεν νικάς τον Μακρυγιάννη,
δεν πεθαίνει ο Παλαμάς.

Το σκοτάδι είν’ ο Χάρος,
κι απ’ την άλλη όλο θάρρος,
ο μεγάλος μας Λαός.
Μες στα μαρμαρένια αλώνια,
όπως στα παλιά τα χρόνια,
νικητής είναι το Φως.

Ελλάς 1821 Μακρυγιάννης

Η Google μας τιμα..

Να, και κάτι καλό.. σκέφθηκα, καθώς χτες μπήκα στη Google κάτι να ψάξω.
Μια ευχάριστη έκπληξη. Μια ελπιδοφόρα νότα.. 
Μέσα στην παγκόσμια επιθετικότητα και απαξίωση προς το Έθνος μας.. 
Για σκέψου. Μια Google να μας δίνει σημασία και να τιμά την Παλιγγενεσία μας, δηλαδή τα ιδανικά μας.. 
Ωστόσο, σε λίγο πονηρεύτηκα.
"μηπως αυτό γίνεται μόνο για την Ελλάδα";; 
Έτσι, για να μας κανακέψουν, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια μας;; 

Παίρνω τηλέφωνο έναν γνωστό μου στην Αγγλία και του εκμυστηρεύομαι την υποψία μου.
Επιβεβαιώνομαι.
Φυσικά. Ωρισμένα Doodle της Google είναι παγκόσμια (όπως για τους Μουσουλμάνους που ανέφερα τις προηγούμενες μέρες) και ορισμένα είναι μόνο τοπικά, για τους .. ιθαγενείς.. Για να βαυκαλίζονται.. 
Ευχαριστούμε Google.
Εμείς όμως τα ιδεώδη μας τα έχουμε ούτως ή άλλως. 
Και δε χρειαζόμαστε τις δικές σου συστάσεις ή ψεύτικες και δόλιες κολακείες..
Η παγκόσμια Κοινότητα τα έχει ανάγκη. 
Και σεις της τα στερείτε. 
Κακό δικό σας.. 

Ούτε αυτό είναι σωστό

 

Η ελληνική Σημαία είναι κάτι ιερό. 
Είναι έμβλημα, σύμβολο, εκφραστής συμπυκνωμένος των ιδεωδών του Έθνους,
καθώς και του αίματος των Εθνομαρτύρων.
Να σκεφθείτε:
Δεν επιτρέπεται,κατά τα αποκαλυπτήρια προτομών και μνημείων των εθνικών αγώνων αι των Ηρώων, δεν επιτρέπεται να καλύπτει η Ελληνική Σημαία το Μνημείο κατά την τελετή αποκαλύψεώς του, παρά μόνον επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται τα χρώματα, λευκές και γαλάζιες κορδέλες και ταινίες.. 
Δεν είναι θέμα φανατισμού ή οπαδοποίησης και μαζικής υστερίας η Σημαία του Εθνους, η Ελληνική Σημαία.
Μην παρασυρόμεθα από τους ξένους, που δεν γνωρίζουν το μέτρο, που παραπαίουν..

Τα δάκρυα των Ηρώων

Δεν είναι μόνο οι ιδρώτες και τα αίματα των Ηρώων της Ελευθερίας.

Είναι και τα δάκρυα και οι λυγμοί και  οι δεήσεις προς τον Παντοκράτορα, την Παναγία, τους Αγίους, δεήσεις μέσα στο κλάμα, δεήσεις μέσα σε αβάσταγο πόνο.. 

Δεήσεις και δάκρυα, που και τώρα αναπέμπουν με τόσο καϋμό.. 

 

"Έκατσα που εσκαπέτισαν με τα μπαϊράκια τους απεκατέβηκα κάτω. Ήταν μιά εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθησιό μου ήτο όπου έκλαιγα την Ελλάς…

Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα.

Παναγία μου, είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου, βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν.

Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της, βγήκα από το εκκλησάκι, πήδηξα στο άλογό μου και έφυγα".     Θ.Κολοκοτρώνης

 

"Tότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις

μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι: «Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη».

Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό 'χα, δεν τό 'δινα κανενός. Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».

Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα..

Θεέ, συχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέομεν και την τιμήν που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε. Εμείς το χρέος, το κατά δύναμιν, επράξαμεν. Και αυτοί βγήκαν σήμερον να προκόψουν την Πατρίδα. Μας γέμισαν φατρία και διχόνοιαν. Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή.

Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα.

Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.
Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα:

«Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».   Ιω.Μακρυγιάννης

Για την Κύπρο μας

 

 Τα γεγονότα γύρω από την πολύπαθη Αγιοτόκο και Ηρωογέννα Κύπρο μας εξελίσσονται με τρόπο ανησυχητικό.

Οι επιδρομείςκαι εισβολείς και παράνομοι έποικοι του Αττίλα εμφανίζονται στην Ζυρίχη (με την ανεξήγητη ανεκτικότητα και ενδοτικότητα των δικών μας) εμφανίζονται θρασείς και αναίσχυντοι ως «νόμιμοι κάτοικοι»της Κύπρου σε «ισότιμο Κράτος» (αυτό τό πρώην, το καταδικασμένο πολλαπλώς από τον ΟΗΕ, Ψευδοκράτος του Ντεκτάς) και όλα βαίνουν προς Ομοσπονδία, όπου παράνομοι και εντελώς ανυπρόκοποι Αττίλες θα βρεθούν με ίσα δικαιώματα με τους ευπρεπείς, φιλότιμους, εργατικούς, προκομένους, και πάντα αδικημένους ΕλληνοΚυπρίους.

Ό,τι ετέκταινε ο Ανάν, προπαγάνδιζε ο δυστυχής Αναστασιάδης, κατεδίκαζε στο Δημοψήφισμά του ο λαός, το 2004, αυτό και χειρότερο θα το επιβάλουν τώρα. Καθώς υποσχέθηκαν οι μεγάλοι της γης, οι ασυνείδητοι και αθεόφοβοι, ότι το 2016 θα λυθεί το Κυπριακό!!!

Άγρυπνοι, αδελφοί. Και προσευχόμενοι.

Βάλετε στις Ακολουθίες σας, κυρίως μετά την Μικρή Είσοδο, το παρακάτω επίκαιρο Απολυτίκιο.

Ἀπολυτίκιον Σωτηρίας τῆς Μεγαλονήσου Κύπρου.

Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῶν ἑλλήνων τὸ Γένος καὶ τὴν Κύπρον περίσῳζε, ὦ Ἐθνοφρουροῦσα Παρθένε, ὡς προσκυνοῦντας τὴν δόξαν σου. Λαόν σου δὲ πιστὸν καὶ εὐλαβῆ, τῇ μητρικῇ στοργῇ σου σῷον διατήρει ἐσαεί. Καὶ εἰρήνην ἀδιάσειστον δὸς ἡμῖν τοῖς εὐλαβῶς σοι ᾄδουσι· Δόξα τῇ θείᾳ Σκέπῃ σου Ἁγνή, δόξα τοῖς μεγαλείοις σου, δόξα τῇ ἀμάχῳ Προστασίᾳ σου ὑπὲρ ἡμῶν Ἄχραντε.

 

Εθνική Εορτή

Άμες δε τοις κείνων ίχνεσιν ορθοί επόμεθα!..

Τότε και τώρα..

Τότε, με υψηλό αίσθημα τιμής και ιστορικής ευθύνης, είπαμε ΟΧΙ.
Τώρα, δεν παύουμε να προσκυνούμε ως ευτελείς ραγιάδες.. 
μόνο την καλοπέρασή μας μη χαλάσουμε..

σκιτσογράφος Κώστας Γεωργιάδης
http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Τότε και τώρα..

Τότε, με υψηλό αίσθημα τιμής και ιστορικής ευθύνης, είπαμε ΟΧΙ.
Τώρα, δεν παύουμε να προσκυνούμε ως ευτελείς ραγιάδες.. 
μόνο την καλοπέρασή μας μη χαλάσουμε..

σκιτσογράφος Κώστας Γεωργιάδης.

Εθνομάρτυρες Κύπρου

Το αθάνατο ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη, που περιγράφει το μαρτύριο του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανού.
Απόσπασμα με λόγια του Ιεράρχου, καθώς βαδίζει στο μαρτύριο.
Είναι σε κυπριακή διάλεκτο. Με λίγη προσοχή θα το καταλάβετε πλήρως.

18.  «Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου,

κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ι-ξηλείψη,

κανένας, γιατί σιέπει την που τα 'ψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψει!

19. Σφάξε μας ούλους τζι ας γενεί το γαίμαν μας αυλάτζιν,

κάμε τον κόσμον ματζιελλειόν τζιαι τους Ρωμιούς τραούλλια,

αμμά ξέρε πως ύλαντρον όντας κοπεί καβάτζιν

τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια.

Το 'νιν αντάν να τρώ' την γην, τρώει την γην θαρκέται

μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται».

 
https://el.wikisource.org/wiki/%CE%97_9%CE%B7_%CE%99%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CF%84%CE%BF%CF%85_1821
 

Λαός, που σιωπά..

Υπάρχει ένας μύθος, που δεν μπορώ να θυμηθώ, πού τον διάβασα.

Επιτρέψατέ μου να σας τον αποδώσω από μνήμης (με όσες συνακόλουθες αποκλίσεις), καθ’ όσον θεωρώ ότι εκφράζει τα μέγιστα την σημερινή πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας.

Ήταν, λέει ο μύθος, ένας πολύ καλωσυνάτος και φιλήσυχος Ισπανός στα τέλη του 15^ου αιώνα. Έμενε μόνος σ’ ένα καλυβάκι στην εξοχή και ζούσε απλά και ταπεινά και φιλήσυχα, δουλεύοντας σε γαιοκτήμονες. Τον έθλιβε η ξυπασιά της κοινωνίας και οι αδικίες των ισχυρών της εποχής. Άκληρος από περιουσία, χωρίς οικογένεια.

Όταν έμαθε ότι ανακαλύφθηκε νέος κόσμος (η Αμερική) το 1492, του ήρθε στο νου μια ιδέα. Εκεί, στην ερημιά, που δεν θα υπήρχε ανωτέρα τάξη, ευγενείς ξυπασμένοι και αδικίες, να εξασφαλίσει ένα μέτριο κτήμα, να το καλλιεργεί, να στήσει σιγα-σιγά ένα σπίτι κανονικό και να ζει έτσι, μακρυά από τη βαβούρα του φθαρμένου κόσμου, δοξάζοντας τον Θεό.

Πράγματι, με το δεύτερο ταξίδι του Κολόμβου (1493), πηρε τα μάτια του κι’ εφυγε, μπάρκαρε μαζί με τους εξερευνητές, βγήκε σε μια έρημη περιοχή, χάραξε τα σύνορα της ερημικής αγροικίας του και μέρα τη μέρα έκτιζε τη ζωή του όπως αυτός την ήθελε, γνήσια, τίμια, ήσυχη, απροβλημάτιστη, ειρηνική.

 

Πέρασαν έτσι 10 χρόνια περίπου, έχτισε και το σπίτι που ονειρευόταν, το αγρόκτημά του ήταν χάρμα οφθαλμών..

Έλα όμως, που την εποχή εκείνη είχε ανοίξει πια ο δρόμος για τον νέο κόσμο και άρχισαν να καταφθάνουν ένοπλοι τυχοδιώκτες κατακτητές!..  Οι περίφημοι κονκισταδόρες. Εισβολείς, επιδρομείς, άγριοι κατακτητές!..

Σκότωναν αλύπητα τους ινδιάνους, κατελάμβαναν τις εκτάσεις, όπου αυτοί κατοικούσαν από αιώνες, και με βουλιμία προσδιόριζαν τον όποιο ορυκτό πλούτο και έστηναν τις αποικίες τους, τις αυθαίρετες και άδικες κοινωνίες τους, όπως τις ήξεραν και από τη διεφθαρμένη Ευρώπη, την Ισπανία κοκ

Μέσα σ’ αυτήν την ορμητική επιδρομή τους, ένας «ευγενής» ιππότης-αποικιστής έφθασε στο αγρόκτημα του φτωχού πρωτοπόρου Ισπανού. Του γυάλισε στο μάτι όλη η διοργάνωση της φάρμας και επίσης και το σπίτι, που έμοιαζε πολύ με τα της μακρινής του πατρίδος, προέταξε το πυροβόλο και διέταξε τον ιδιοκτήτη να του παραδώσει το κτήμα και το σπίτι. Δεν τον ανέστειλε το ότι ο ιδιοκτήτης αυτός ήταν Ισπανός και μιλούσε τη γλώσσα του. Η μανία να αρπάξει από τα έτοιμα και να δικαιώσει τον τυχοδιωκτισμό του τον οδηγούσε σε πλήρη απανθρωπιά.

-Άκουσε, του λέει. Έχουμε τα όπλα, τη δύναμη, την εξουσία εκ μέρους της Βασίλισσας. Το αγρόκτημά σου και το σπίτι σου κατάσχονται. Γίνονται τώρα δικά μου. Επειδή είσαι Ισπανός δεν θα σε σκοτώσω, όπως θα μπορούσα, αλλά θα σε κρατήσω εδώ. Απλά θα είσαι υπηρέτης μου. Αρκεί, να μη θελήσεις ποτέ να μου κάνεις κακό. Θα είσαι εδώ, θα δουλεύεις όπως πρώτα, θα έχεις την τροφή σου και τη διαμονή σου σε μια άκρη, αλλά θα είσαι υπόδουλός μου. Θα με υπηρετείς πιστά, υποτεταγμένα, υποδουλωμένα, με απέραντο φόβο απέναντί μου. Σύμφωνοι;

Ο απλοϊκός και καλός Ισπανός δεν απάντησε. Και ποτέ πια δε μίλησε!.

Ο επερχόμενος κατακτητής και νέος ιδιοκτήτης θεώρησε ότι έχασε τη λαλιά του απ’ το φόβο του και δεν έδωσε μεγαλύτερη σημασία.Μάλιστα, καμάρωσε, που ήταν τόσο φοβερός και τρομερός και σκορπούσε τέτοια απειλή και μουγγαμάρα στους μικρούς και τιποτένιους γύρω του!..

Ξεκίνησε τη ζωή του εκεί, και έβλεπε ότι ο «δούλος» του τα πήγαινε θαυμάσια, ήταν πρόθυμος σε όλα, άρα με τη στάση του έδειχνε ότι συμφωνούσε με εκείνο το πρώτο προφορικό συμβόλαιο: Θα με υπηρετείς πιστά, δουλικά, απόλυτα.. Και ..μούγγα!..

Πέρασαν 15 χρόνια, και έτυχε το «αφεντικό» να προσβληθεί από μια τοπική ασθένεια, η οποία του υπέσκαψε σοβαρά την υγεία και τον οδηγούσε ακάθεκτα στον θάνατο.

Ο «δούλος» έκανε ό,τι μπορούσε για να τον περιποιηθεί, να τον ανακουφίσει, να τον σώσει, ει δυνατόν. Αλλά ο οργανισμός του «αφεντικού» είχε φθαρεί, ίσως και από την καλοπέραση και τις σχετικές καταχρήσεις, οπότε έφθασε αναπόφευκτα η στιγμή του τέλους.

Εξαντλημένος στο επιθανάτιο κρεββάτι, γύρισε προς τον «δούλο» και του είπε ξέψυχα: «Πάντως θέλω να σε ευχαριστήσω. Πριν 15 χρόνια που πρωτογνωρισθήκαμε, θυμάσαι που κάναμε μια συμφωνία; Σου ζήτησα πιστά δουλικά να με υπηρετείς. Και συμφώνησες».

Και τότε, μετά από 15 χρόνια, μίλησε ο απλοϊκός, ο αδικημένος, ο «υποδουλωμένος» παλιός Ισπανός και βροντοφώναξε: ΟΧΙ !  Ποτέ δεν συμφώνησα, ποτέ δεν υποσχέθηκα, ποτέ δεν συγκατατέθηκα!  Τώρα που φεύγει η ψυχή σου, βρες τα με την ψυχή σου και το Θεό! ΟΧΙ. Εγώ ποτέ δεν συμβιβάσθηκα με τη δουλικότητά σου!..

Έτσι είναι, σκέφτομαι, και ο ελληνικός λαός. Σιωπά. Σιωπά χαρακτηριστικά. Δίνει την εντύπωση ότι δέχεται αδιαμαρτύρητα και υποτεταγμένα όλα τα αίσχη που διαπράττονται εις βάρος του τα τελευταία χρόνια, όλες τις ταπεινώσεις, όλους τους προπηλακισμούς, ολους τους εξευτελισμούς.

Τον καλούν οι δοσίλογοι να τους ψηφίσει και εκείνος, ως νομοταγής, σιωπηλός πηγαίνει και τους δίνει τον ψήφο και σιωπά.

Κάποτε, θα φθάσει η ώρα, που εντολοδότες και οι εντολολήπτες θα βρεθούν σε κάποιο επιαθανάτιο κρεββάτι. Άφευκτα.

Και τότε, πραγματικά ελεύθερος ο «μουγγός» λαός, ανακουφισμένος και αηδιασμένος συνάμα, θα βροντοφωνάξει:  ΟΧΙ.

Πότε δεν είπα ότι υποδουλώνομαι. Παρίστανα τον μουγγό, για να μην ξεράσω την αηδία μου και για να μην επιδεινώσω την άθλια κατάσταση που δημιουργήσατε σεις, έχοντας άδιστακτα plan Β, στην εφεδρεία των εγκληματικών σχεδίων σας και περιμένοντας την οποια δυναμική αντίδρασή μας για να μας ματοκυλίσετε..

Τώρα, που πάτε στον αγύριστο και βλέπετε στην άβυσσο του χάους τον ίλιγγο των τελωνίων και της αιώνιας καταστροφής σας, ανεπιστρεπτί, τώρα θα μιλήσω:  ΟΧΙ !. Πλανηθήκατε!. Ποτέ δεν υποδουλωθήκαμε!. Ποτέ δεν συμφωνήσαμε στις άνομες συμβάσεις σας.

Εσείς ήσασταν δούλοι φρικτών παγκόσμιων εγκληματιών. Και τώρα δούλοι απροκαλύπτων δαιμόνων. Εσάς θα σας καταπιούν τα τάρταρα. Εσείς το διαλέξατε. Εσείς με την μεγαλοστομία και πολυλογία σας νομίσατε. Και ασεβήσατε πάνω στην σιωπή και την ταπείνωσή μας. Τώρα, θα σας στήσουν στα έξι μέτρα οι Ήρωες και οι Άγιοι αυτού του τόπου. Τώρα θα λογοδοτήσετε. Τώρα θα πληρώσετε!. Τώρα θα μιλήσουμε και θα μας ακούσετε!   

Μην τυχόν και διανοηθείτε να πείτε ότι συμφωνουσαμε, ότι σας δίναμε ψηφο και εντολή να εκτελέσετε τα άνομα σχέδιά σας.. Σας υπομέναμε! Απλώς! Και μια βαρυγκόμια φοβερή σιγόκαιγε στα στήθη μας..

Και περιμέναμε, με σύνεση και πίστη στην ετυμηγορία της Ιστορίας της τελευτή σας!..

Χαίρε ως Χαίρε, ματοβαμένη Λευτεριά!..

Γενοκτονία Ποντίων

Γενοκτονία Ποντίων: Ημέρα Μνήμης

Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016, 09:25

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανoύς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1.401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ακόμη ένα μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στον στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.



Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι Τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των Γερμανών και Σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλύτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
ΠΗΓΗ: sansimera.gr
http://www.zougla.gr/greece/article/genoktonia-pontion-imera-mnimis 

Μισό λεπτό Σιγή

ΗΜΕΡΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Μισό λεπτό, για να διαβάστε τρείς αράδες. 
Κι ύστερα, Όχι ένός λεπτού σιγή, αλλά Ημέρας Μνήμης σιγή, 
αιώνων σιγή (εκεί, στα απάτητα βουνά του Πόντου, τα ιστορικά, τα αυτοκρατορικά, τα αγιασμένα, και εδώ, στις πενθούσες ψυχές μας)..

Αναγκαία μια διασάφηση των όρων, η οποία δίνει αποστομωτικές απαντήσεις στους μοντερνίζοντες αφελείς ή εθνοπροδότες..

Γενοκτονία. Όταν επιχειρείται σκληρός διωγμός και συστηματική-ολοκληρωτική εξολόθρευση ενός λαού (συνήθως μειονότητα μέσα σε ξένο κράτος) Γενοκτονία Ινδιάνων στην Αμερική. Γενοκτονία Εβραίων στη Χιτλερική Γερμανία. (σελ.407β)

Εθνοκάθαρση. Το να θέτει στόχο ένα Κράτος την φυλετική καθαρότητά του (μιλούμε για νοοτροπία Εθνοφυλετισμού, τύπου Ναζί και Φασισμού) και να ξερριζώνει από τις εστίες τους ομάδες ανθρώπων, που θεωρούνται μη φυλετικά συγγενείς. Η Εθνοκάθαρση δεν σημαίνει αναγκαστικά εθνοκτονία, ωστόσο, επειδή στην εφαρμογή της απαιτεί βία, το αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό. Πλήθος τα θύματα και οι νεκροί.. (Μπαμπινιώτης: Εκδίωξη των μελών μιας εθνότητας από μια περιοχή ή και ο αφανισμός της σελ.552β)  Επίσης, μη λησμονούμε ότι και ο απλός εκτοπισμός πληθυσμών καταδικάζεται απερίφραστα από το Διεθνές Δίκαιο (και την κοινή λογική) και αποτελεί ομοίως με την Γενοκτονία έγκλημα κατά της Ανθρωπότητος. Παρόμοιος χαρακτηρισμός προσάπτεται και στον Εποικισμό (πρβλ. Τούρκοι έποικοι στην Κύπρο του 1974). Στην Κύπρο του 1974 υπερέχει η έννοια της Εθνοκάθαρσης: Ανάγκασαν τον πληθυσμό των ΕλληνοΚυπρίων να εκτοπισθεί και μετατοπισθεί και έφεραν Εποίκους στη θέση τους.. Παράνομη ενέργεια από την αρχή μέχρι το τέλος.

Ολοκαύτωμα. Ονομάζουμε την εξόντωση ομάδος ανθρώπων, μεγαλύτερης ή μικρότερης, δια πυρός. Χρησιμοποιείται όμως και ευρύτερα, όταν η ποικιλοτρόπως εξόντωση είναι εκτεταμένη και εξολοθρευτική. (Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου και του Σουλίου, Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Γερμανίας).  (σελ.1248α)

Πογκρόμ. Η προκήρυξη και έναρξη διωγμού συγκεκριμένης ομάδος ανθρώπων. Η χροιά συνήθως είναι πολιτική (αντιφρονούντες). Ενίοτε καταρτίζονται και Κατάλογοι των προς εξολόθρευσιν, η δε διαδικασία γίνεται με όργανα του Κράτους. Άλλοτε δίνεται σύνθημα άνωθεν από την Κυβέρνηση, και ο λαός ξεσπά με πάθος για την υλοποιήσή του. (Πογκρόμ στην Σοβιετική Ρωσία, Πογκρόμ στην Κων-πολη τον Σεπτ. του 1955). (σελ.1433α)

Προγραφές. Η προκήρυξη και έναρξη διωγμού των πολιτικών αντιπάλων μιάς ομάδος, που κατέλαβε την εξουσία. Άνευ δίκης ή αιτιολογίας, εννοείται. Στην Αρχαία Ρώμη. (σελ.1475α)

Ο αξιότιμος κ.Νικ.Φίλης, προ ολίγων μηνών επέμενε εμφαντικά ότι σχετικά με τους Ποντίους του 1914-1919 δεν πρέπει να μιλούμε για Γενοκτονία αλλά για Εθνοκάθαρση!

Τί ήθελε να αποδείξει ο κ.Φίλης είναι απορίας άξιον!

Να κάνει επίδειξη ανωτέρας μορφώσεως, αποδεικνύοντας ότι χειρίζεται επιτυχώς επιστημονικούς όρους ή να υποβαθμίσει, προφανώς, το έγκλημα των Τούρκων εις βάρος των Ποντίων;

Και πάντως επεχείρησε να βγει πάνω από Ιστορικούς και Γερουσιαστές και Κυβερνήσεις, και να διορθώσει τις σχεδόν παγκόσμια αναγνωρισμένες Γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ποντίων τις εκτελεσθείσες από τους βάρβαρους και αιμοσταγείς Τούρκους..

Θα έπρεπε όμως να έχει συνειδητοποιήσει ότι είτε ως (πρόσκαιρος) Υπουργός, είτε ως απλός Δημοσιογράφος, με περίσκεψη και επιμέλεια και αγνά κίνητρα, Μόνο την Αλήθεια πρέπει να υπηρετεί..

Οι σελίδες παραπέμπουν στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσης Γ.Μπαμπινιώτη, Αθήνα, 2002, 2^η έκδοση.   

 

 

ΥΓ. Για να γίνει κατανοητός ο παραλογισμός και παρανοϊσμός και η υποκρισία των αθέων και απάτριδων, που τις τελευταίες δεκαετίες "σήκωσαν κεφάλι" στην Αγνή Πατρίδα μας (κι όλο και περισσότερο εκτραχηλίζονται), προτείνω να σκεφθούμε το εξής:
Κάποια Κυβέρνηση στην Ελλάδα, αποφασίζει "Εθνοκάθαρση". Σαν αυτήν την αθώα, που ενήργησε ο Κεμάλ και εκθειάζει "επιστημονικά" ο κ.Ν.Φίλης. Ή μάλλον, ασύγκριτα αθωότερη από εκείνην.
Και προβλέπει το σχέδιο "Εθνοκάθαρση", σε καμιά περίπτωση βάρβαρη τακτική Γενοκτονίας (όπως έπραξε ο Κεμάλ) αλλά λίαν ευγενικό και τυπικό ξεκαθάρισμα, ώστε όλοι οι επήλυδες των τελευταίων χρόνων να φύγουν από τη Χώρα μας!.
Τότε, τί θα έπραττε ο κ.Ν.Φίλης;; Θα επενέβαινε άραγε με ..νηφαλιότητα, να καταστείλει τα πνεύματα, εφ' όσον "μια απλή Εθνοκάθαρση" θα είναι αυτή;; Ή θα ορμήσει να εξάψει την οργή των πάντων εναντίον μιας τέτοιας ενέργειας;; 
 
.