Πάντα έτσι μας είχαν..

Μην πανικοβάλλεσθε! Μην αγχώνεσθε! Μην μεμψιμοιρείτε!

Πάντα έτσι ήταν.

Πάντα στο ίδιο «λούκι» μας κρατούν..

Ο περίφημος σκιτσογράφος Μέντης (Χρύσανθος) Μποσταντζόγλου (1918-1995) διασκέδαζε τον πόνο μας κατά την δεκαετία του 1950. Πειναλέων και Ανεργίτσα, τα παιδιά της μαμάς-Ελλάς..

Για να δημιουργούν πανικό, να επισείουν κινδύνους, να μας διατηρούν δειλούς και δούλους, κι αυτοί να βασιλεύουν..

Μερικές φορές, μας αφήνουν μιαν ανάσα, μας «χαρίζουν» μερικές καλές μέρες, για να πάρουμε κουράγιο και να αντέξουμε τις επόμενες επιθέσεις τους, για να ξεχαστούμε από το τί περάσαμε, για να λησμονήσουμε την ουσία της ζωής, τα θέμεθλα-τα ζώπυρα-τα ιδανικά-τις αξίες μας, για να θολώσει ο νους μας, να μη συνειδητοποιεί τις στερεότυπες μηχανορραφίες τους: Δάνεια-Χρέη-Απειλές-Άγχος-Λιποψυχία.. Κι από κει και πέρα Παίγνιο και Άθυρμα στις άνομες προθέσεις τους..

Πότε θα συνέλθουμε;;

αχ, Έλληνα..

Αχ, Έλληνα.. αχ, Ελλάδα.. 

Πήγες με γυμνά πόδια μέσα; στ' αγκάθια και τ' αποκάθια της γης..

 

Νόμιζες ότι θα βγεις πιό έξυπνη απ' τους πανούργους και επαγγελματίες στον τζόγο.. 
αυτούς, που δεν έχουν ιερό και όσιο, που δεν έχουν ούτε την ελάχιστη ανθρώπινη ευαισθησία, ούτε την ελάχιστη ηθική αναστολή.. τους λωποδύτες.. τους γκάγκστερς.. τους φανατικούς και παθιασμένους λάτρεις του Μαμωνά..

Κάνε το σταυρό σου να γλυτώσεις.. και μη διανοηθείς ξανά..

Εδώ Πολυτεχνείο !

Ο άσωτος, λέει η Γραφή, κάποτε ξύπνησε από τη μέθη της ασωτείας, του τρελλού ξεφαντώματος και της κραιπάλης, και «ήλθεν εις εαυτόν».

Βλέποντας, μάλιστα, πού κατάντησε με την αλόγιστη σπατάλη του, συνήλθε. Ξεθόλωσε. Σκέφθηκε λογικά. Καθαρά.

Και πήρε το δρόμο του γυρισμού.

Ο λαός μας, μετά από 42 χρόνια μεταπολίτευσης, μετά από 6 ολόκληρα χρόνια σκληρής καταπίεσης από τους Διεθνείς Τοκογλύφους, που δεν μας άφησαν ίχνος αξιοπρέπειας και ίχνος ελπίδας για το αύριο,

Ακόμη βρίσκεται πελαγωμένος στη σπατάλη και την αφροσύνη!.

Σήμερα, 17 Νοέμβρη, θα ήθελα να παίρνανε συνέντευξη οι δημοσιογράφοι από τους 20ρηδες της τότε γενιάς, που σήμερα είναι -αισίως- 62 ετών (και βλέπουν με το τηλεσκόπιο πιθανή συνταξιοδότηση και ακόμη λιγότερο πιθανό εφάπαξ, για τα χρήματα που προπλήρωσαν εδώ και 42 χρόνια με τον τίμιο μόχθο τους), και να μας λέγανε τί αισθάνονται, πώς φιλοσοφούν τα γεγονότα, ποιό τελικό συμπέρασμα και καταστάλαγμα βρίσκουν σε όλο αυτό το «θέατρο».

Αντί γι’ αυτό, βλέπουμε τη νέα γενιά χθές και προχθές να διασκεδάζει (απτόητα τα ξέφρενα Σαββατοκύριακα), σα να μην τρέχει τίποτε, για το αύριο να σχεδιάζει το «πάρτυ των Χριστουγέννων» και μεθαύριο τον ακάθεκτο Καρναβαλισμό απ’ άκρου έως άκρου της Χώρας,

και σήμερα να βγαίνει να τιμήσει και να πανηγυρίσει μια εξέγερση, που ωφέλησε μοναδικά κάποιους, που «φτιαχτήκανε» για τα καλά «εις υγείαν» μας και, βέβαια, οπωσδήποτε, πίσω από αυτούς, τους παγκόσμιους νεοταξικούς κυβερνήτες..

Αλλά αυτό έμαθαν οι νέοι μας, παπαγαλίζοντας και πιθηκίζοντας, και αυτό κάνουν στερεότυπα κάθε χρόνο, επιδεικνύοντας «ηρωϊσμό», φωνασκώντας, καταστρέφοντας, και προκαλώντας οικονομική καθίζηση, όχι μόνο από τις ζημιές και καταστροφές, που προκαλούν, αλλά και από την ακινητοποίηση της αγοράς και από την πανάκριβη κινητοποίηση τόσων αστυνομικών και ελικοπτέρων και.. και..

 

       

Κλειστά σπίτια, κλειστές πόρτες και παράθυρα. Μελαγχολικά κλεισμένες οι ψυχές..  

«Ούτω λαός μωρός και ουχί σοφός»;  Αναρωτιόταν ο Μωϋσής κάποτε. Τόση πια αφροσύνη; Τόσος ξεστρατισμός;

Πότε θα βάλουμε μυαλό;

Πότε θα «έλθουμε στα συγκαλά μας»;

Πότε θα μας δώσει ο Θεός ένα έλεος, μια φώτιση, μια νεύση, μια ροπή προς το καλό, προς την απλή λογική..

Να ορθοποδήσουμε.. Να ελπίσουμε..

Έλληνες όρθιοι!

Κάτι τόσο απλό, πρωταρχικό..

Στηρίζουμε την τοπική παραγωγή, τον έλληνα παραγωγό, τον ..εαυτό μας.

 
Παρατηρείτε τις συσκευασίες των ειδών, που αγοράζετε. 
Γράφουν "ελληνικό προϊόν" 
Έχουν την ελληνική σημαία..

Αγώνα δεν κάνει μόνος ο Υπουργός Οικονομικών αντιμετωπίζοντας τους κυνικούς "εταίρους".

Αγώνα κάνουμε όλοι στην καθημερινότητά μας, στηρίζοντας κατά καθήκον αλλήλους.

Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία

Έναν καιρό κραύγαζαν οι (κομματικοί) νέοι στους δρόμους: 

 

ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
 

Ωραίο σύνθημα. Κάπου το βρήκανε και το ξεσηκώσανε. Αμάσητο. 

Τάχα να δείχνει ιδανικά, βασικές ανάγκες του ανθρώπου, αξίες, οράματα..
 

Και τότε ήταν, που χόρταιναν οι άνθρωποι.. Καλοζωϊσμένοι..
 

Και μέσα από τις ζωηρές, γεμάτες σφρίγος, φωνές ξεχώριζες την καλοπέραση, την έλλειψη παιδείας, την ένδεια πραγματικής ελευθερίας (αφού η ασυδοσία, οχλοκρατία, βαρβαρότητα μόνο ελευθερία δεν είναι).

Τώρα.. Κανένας δεν φωνάζει.
 

Τα έχουμε όλα! 
 

Ψωμί (στους κάδους απορριμμάτων), 
 

Παιδεία (απαίδευτη), 
 

Ελευθερία (να πάρουμε τα μάτια μας και να φύγουμε τρέχοντας από αυτόν τον τόπο, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο να αλωνίζουν οι απρόσκλητοι και ανώνυμοι λαθρομετανάστες Μουσουλμάνοι)...

Ο Θεός σώζοι την Ελλάδα...