Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2015

Ελευθέρια της Δεσκάτης Γρεβενών



Υπάρχουν πολλά επίπεδα, πάνω στα οποία κινείται η ζωή του Γένους μας.

Ένα είναι το Θέατρο της Βουλής των Ελλήνων (ή ανθελλήνων). Θέατρο της ξυπασιάς και του παραλόγου. Λόγοι και Αντίλογοι. Διαμάχες και διαξιφισμοί μεταξύ ομοίων, με ίδιο πάντα παρονομαστή, την αθέτηση των όρκων τους!..
Ένα άλλο είναι το θέατρο του Θεάτρου και της Showbiz, όπου στο πάλκο της επιδείξεως παρελαύνουν σώματα ευπρεπή χωρίς ψυχή, χωρίς τα παραδοσιακά μας ιδανικά..
Άλλο θέατρο είναι το ποδόσφαιρο, όπου κατάλληλα ξεσηκωμένες μάζες, παθιάζονται για ..μισό κιλό σκέτον αέρα! (τόσο περιέχει η μπάλα).
Άλλο θέατρο είναι το χρηματιστήριο και οι ατέλειωτες πυρετώδεις ενασχολήσεις με το ..κέρδος!
Άλλο θέατρο είναι τα ποικιλόμορφα Σενάρια για τις παγκόσμιες εξελίξεις, έχοντας επίκεντρο τους παγκόσμιους άρχοντες και πολιτικούς παράγοντες.
Άλλο θέατρο είναι οι γελωτοποιοί και οι σαπουνόπερες της ΤV, όπου ο λαός ξεχνιέται με παραμύθια και με γέλιο ευτελές ή και κακόγουστο..

Κι άλλο επίπεδο είναι ο λαός του Θεού, ο λαός, που συνιστά το Γένος, ο λαός που ζει την Παράδοση, που ξέρει να τιμά τους ήρωες και να διασωζει το ήθος!

Στην Δεσκάτη Γρεβενών, μια Κωμόπολη άγνωστη στους Πρωτευουσιάνους, σήμερα γιορτάζουνε τα νικητήρια.
Ευγνωμονούν τους προγόνους και τους ήρωες.
Τελούν Θ.Λειτουργίες και Μνημόσυνα. Πραγματοποιούν παρελάσεις δηλώνοντας ότι «εδώ είμαστε, στα χνάρια σας, ξάγρυπνοι, πανέτοιμοι, ίδιοι με σας και το πνεύμα σας».
Είναι η μέρα, όπου, με τις πρεσβείες της Παναγίας (Εορτή της νικηφόρου Οδηγητρίας Παναγίας Ναυπακτιωτίσσης) ελευθερώθηκε η Κωμόπολη από τον μακροχρόνιο, καταθλιπτικό Οθωμανικό Ζυγό.
Καμαρώστε τα παιδιά μας..














Ὦ ξεῖν᾿, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι.

Εδώ στεκόμαστε αλύγιστοι, πιστοί στις εντολές τους και στα ιδανικά μας.

Όπου θα προσαρμόζαμε: 

Τῇδ᾿ ἱστάμεθα, τοῖς κείνων ἴχνεσι στοιχούμενοι..

Εδώ στεκόμαστε άγρυπνοι. Στοιχημένοι στο παράδειγμα των ηρώων της Πατρίδας..

 

ἄμμες δέ γ᾿ ἐσσόμεσθα πολλῷ κάῤῥονες.

Εμείς όμως θα γίνουμε πολύ αξιότεροι και καλύτεροι από εκείνους..

Αυτή είναι και το πολυτίμητο νόημα των παρελάσεων.
Η νέα γενηά υπάρχει. Στα χνάρια των παλιών. Να τη!
Ευσταλής, ευθύκορμη, γενναία, υπερήφανη, καθαρομέτωπη!
Έτοιμη να αγωνισθεί για όποια μάχη οι καιροί προστάξουν.. 


Σχόλιο αναγνώστη:
Διάβασα με που ενδιαφέρον το δημοσίευμά σας σχετικώς με τα Ελευθέρια της Δεσκάτης Γρεβενών και την ωραία εκδήλωση των κατοίκων προς ευγνωμοσύνην Θεού και τιμήν των ηρώων.
Σεμνά τα παιδιά, όλων των ηλικιών, και συγκροτημένα, ευσταλή και ευπρεπή που πραγματικά μα ςκάνουν να αναθαρρούμε και να γεμίζουμε με ελπίδα.
Ας σημειώσουμε ότι η Δεσκάτη αριθμεί 26.000 κατοίκους, λιγότερο από τη μισή Χαλκίδα!.
Μια λεπτομέρεια παρατήρησα, και παρακαλώ μη με θεωρήσετε «κακιά», απολύτως καλοπροαίρετα το λέω.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες που παρέλασαν είχαν ωραία ομοιομορφία στολής στα εθνικά μας χρώματα, που τόνιζαν υπεροχα το ήθος της νιότης μας.
Ωστόσο, πού και πού ξεχώριζε κάποιο παντελόνι μπλου-τζιν, αντί για κλασικό μπλε ή κάποια παπούτσια «παράφωνα», αθλητικά συνήθως με χτυπητά χρωματα, αταίριαστα στο σύνολο και στην εθνική γιορτή. 
Αν κάποιος θελήσει να δικαιολογηθεί ότι οι γονεις δεν παρκούν στα έξοδα προλαβαίνω να απαντήσω ότι προκειμένου για κάποιο γάμο ή βαφτίσια πολύ πρόθυμα και ίσως και σπάταλα ξοδευόμαστε. Ακόμη-ακόμη και για κάποιο επίσημο πάρτι είμαστε επίσης ανοιχτοχέρηδες.
Είναι θέμα νομίζω και των εκπαιδευτικών, και των γονιών να δουν με σοβαρότητα το θέμα. Άλλωστε, ένα ευπρεπές σκαρπίνι είναι οπωσδήποτε χρήσιμο σε εκκλησιασμούς, γιορτές Χριστουγέννων και Πάσχα κοκ, τα δε ρούχα επίσης μπορούν να αξιοποιηθούν όταν τα φορέσουμε με κάποιον άλλον συνδυασμό. Ξέρουν οι μανάδες.
Α.Τζελ.

 

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2015

Ο νόμος του άντρα!..




Η μικρή Αναστασία είχε ανοίξει τον υπολογιστή και ασχολιόταν. Είχαν ήδη περάσει δυο ώρες.
Ήταν καιρός πια να κλείσει το μαγικό κουτί, να φάει το βραδινό της και να πάει για ύπνο.
Ο πατέρας της που παρακολουθούσε των 8 κοίταξε ξαφνικά το ρολόι του και σηκώθηκε απότομα.
- Αναστασία, τέρμα για σήμερα. Μπρος, φαγητό και ύπνο.
Η μητέρα κάτι ψιλομαγείρευε στην κουζίνα πίσω από το πάσο του ευρύχωρου καθιστικού τους.
- Μπαμπά, λίγο ακόμη.
- Πολύ ακόμη σε έχω αφήσει, και μη νομίζεις ότι δεν παρακολουθώ τα πάντα εδώ μέσα. Σήκω.
- Όχι δε σηκώνομαι.
- Άκουσες τι είπα; Εδώ μέσα ισχύει ο νόμος του Κίμωνα!

Έτυχε να ήμουν στο διπλανό δωμάτιο και άκουσα το περιστατικό.
Μέσα μου ξεπήδησαν κάποια λόγια, που θα ήθελα πολύ να έλεγα στον Κίμωνα.
- Όχι φίλε Κίμων, μέσα στο σπίτι σου αλλά και ειδικά μέσα στην ψυχή της μικρής κόρης σου δεν ισχύει ο αυταρχικός δικός σου νόμος. Όσο σωστός κι αν είναι ή σου φαίνεται. Ισχύει η απόφαση, που και οι δυο γονείς με ομόνοια και συμφωνία και ηρεμία κάθε φορά και σε κάθε ζήτημα παίρνετε.  Και, θυμηθείτε ότι δεν απευθύνεστε σε υποτελή και υποχείριό σας διατάζοντας, αλλά σε μια σεβαστή ψυχή, που προσπαθείτε να τη νουθετήσετε και να αναπτύξετε την προσωπικότητά της άρτια, πειθαρχημένη, ισορροπημένη, ολοκληρωμένη, και φυσικά ελεύθερη και συνειδητοποιημένη.
(Α.Μ.  κουμπάρος του ζεύγους και νονός της μικρής)


Ας το επαναλάβω κι εγώ: να βάλεις όρια στο παιδί σου, αλλά μαζί με τη σύζυγό σου και με τρόπο σταθερής ηρεμίας και πειθούς.
 


Και κάτι άλλο, όμως. 
 Πέρα από τον «νόμο» και τον «λόγο» τον δικό σου, φίλε Κίμων, μην ξεχνάς ότι υπάρχει και ο Λόγος και ο Νόμος του Θεού.
Αντί να λες «θα το κάνεις, γιατί το είπα 
εγώ», πόσο πιο όμορφα θα ηχήσει στην ψυχή του παιδιού σου και θα γίνει σίγουρα αποδεκτή η φράση «Έλα Αναστασούλα μου, είπε ο καλός Θεός μας να ξεκουραζόμαστε το βράδυ, για να ξυπνάμε χαρούμενοι το πρωί»…
Δοκιμάστε το, αν θέλετε, κι εσείς.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015

Υπόσχονται επικοινωνία, αλλά την αναιρούν..


Σήμερα έχουν υπερπληθύνει τα μέσα επικοινωνίας.
Υπόσχονται ότι φέρνουν πιο κοντά τους ανθρώπους μεταξύ τους. 
Το τελικό αποτέλεσμα όμως είναι να χάνεται η ζωντανή διαπροσωπική σχέση.
Είναι πολύ ωραίο ένα σλόγκαν που διάβασα σε τοίχο των Αθηνών. 
"Βλάκα, βρες φίλους εκτός fake book".
(κοντοστάθηκα νομίζοντας ότι το fakebook ήταν λάθος.
Σε δευτερόλεπτα συνειδητοποίησα την ευφυία του γράψαντος: fake = πλαστό, κάλπικο. Σωστά το είπε.)

Ένας άλλος δημοσιογράφος, προβληματισμένος κι αυτός για την τεχνολογία, που κατέληξε να αποξενώνει τους ανθρώπους, τράβηξε φωτό ενταντανέ και στη συνέχεια με επεξεργασία photoshop αφαίρεσε κινητά, tablet, smartphone από τα χέρια των ανθρώπων, ξεσκεπάζοντας την κενότητα και προβάλλοντας αφυπνιστικά τη δραματικότητα: Δείτε τα!




δείτε και 
Αρχική πηγή: http://www.boredpanda.com/portraits-holding-devices-removed-eric-pickersgill/ 

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015

Ζωοφιλία


Σας προετοιμάζω ότι θα γράψω κάτι εκτός συρμού, και μάλλον υπό το κράτος κάποιας αγανακτήσεως.
Παραβλέψτε, σας παρακαλώ, την έντασή μου και τις όποιες υπερβολές μου και κρίνετε ψύχραιμα τα φαινόμενα της εποχής μας.
Τοποθετηθείτε, μέσα σας και έξω σας, με βάση την απλή λογική..

Ζωοφιλία, λοιπόν, όπως την συναντούμε σήμερα, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας εύκολος και πρόχειρος (και πλανερός-νοσηρός) τρόπος, για να πείσουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας (και τα δυό σημαντικά, όπως καταλαβαίνετε) ότι έχουμε ευγενή αισθήματα, πολιτιστική καλλιέργεια, μορφωτικό επίπεδο και προπαντός ανθρωπιά (μολονότι δεν ξέρω πώς και γιατί η «ζωο-πιά» θα μπορούσε να συνδυασθεί «ανθρωπιά»).


Αρχίζω από τα σημαντικότερα:
Το Κράτος θεσπίζει να υπάρχει «Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου» (όχι λιγότερο!), για να διώκει όσους δεν φέρονται καλά στα αδέσποτα ζώα των πόλεων, που μας έχουν κυριολεκτικά πνίξει! Σκύλοι και γάτες, που κυκλοφορούν κατά δεκάδες στους δρόμους μας.
Αναρωτιέμαι γιατί εξαιρούν τα κακόμοιρα τα ποντικάκια, καθώς και τις ταλαίπωρες κατσαριδούλες.. Ζωάκια του Θεού είναι κι αυτά.. (είναι στερεότυπα σλόγκαν των ζωοπλήκτων αυτό)
Αν όμως η Πολιτεία ήθελε να προστατεύσει τα αδέσποτα ζώα, τί φυσικότερο ήταν από το να στρέψει τον Εισαγγελέα εναντίον των φορέων του Δήμου της πόλης, ώστε ο τομέας αδεσπότων να μην κάνει άσκοπες βόλτες και να μην υπάρχει ως θέσεις αργομίσθων, αλλά να «κυνηγήσει» ο Εισαγγελέας ακριβώς τους υπευθύνους, που έχουν αναλάβει θεσμικά αυτήν την φροντίδα.

Ας μη μιλήσουμε για τα αγριοπερίστερα, που έχουν κατασπιλώσει τα πάντα στα σπίτια, στις ταράτσες, στις μαρκίζες, στα μπαλκόνια, στα κλιματιστικά, στα αυτοκίνητα πάνω, με τις όξινες και ανεξίτηλες κουτσουλιές τους, και παρά ταύτα οι ζωόφιλοι σπέρνουν αφειδώς σπόρους και ψωμιά, ο δε Δήμος και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δεν βλέπουν τίποτε!..
Καλά, εννοείται, αν κάποιος πολίτης (φορολογούμενος αγρίως από κάθε «διοίκηση» κρατική και τοπική) αν τηλεφωνήσει στην σχετική υπηρεσία, για να υποδείξει κάτι, απλά δεν θα του σηκώσουν το τηλέφωνο, κι αν στείλει επιστολή, είτε θα τον αγνοήσουν, είτε θα του στείλουν μια τυποποιημένη απάντηση του τύπου «μπλα-μπλα).

Προχωρώ:  Το να βάζεις κάθε μεσημέρι και κάθε βράδυ κομμάτια κρέας στα «στέκια» των γατών και των σκύλων, δεν σημαίνει καθόλου ότι είσαι ιδιαίτερα πολιτισμένος και καλλιεργημένος. Τα κρέατα, που θα μείνουν, μαζεύουν φρικτά μαύρες μύγες και γίνονται εστία μολύνσεως για τη γειτονιά και ιδίως για τα παιδιά!  Ευγένεια τρόπων, να την χαρώ!..

Ακόμη. Αυτά τα ζωντανά, εκείνο που κυρίως χρειάζονται είναι περιποίηση. Τακτική Καθαριότητα, Πλύσιμο, Κτηνίατρο, Εμβόλια κοκ.  Δεν είδα κανέναν ζωόφιλο να το πράττει. Δυστυχώς. Είπαμε. Πρόχειρος τρόπο να αποδείξουμε ότι είμαστε ευαίσθητοι!! Ούτε, βέβαια, και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να φροντίζει γι’ αυτό..  

Θέλετε κι’ άλλο; Τα φαγητά, κονσέρβες κλπ, στοιχίζουν κάτι δεκάευρα.. Άνθρωποι πεινάνε, άστεγοι πεθαίνουν, παρατεταμένη οικονομική κρίση μας μαστίζει, η Εκκλησία μάταια ζητάει συμπαράσταση για τα συσσίτια των απόρων.. Τίποτε από αυτά δεν συγκινεί. Για τα ζώα οι ζωόφιλοι τα δίνουν όλα!!
Είναι ή δεν είναι, βρε παιδιά, ανατροπή αξιών, παραλογισμός, παθογένεια;;

Επίσης. Τα ζωάκια αυτά του Θεού έχουν υπάρξει, για να «μάχονται» για την επιβίωσή τους, και έτσι να ευεργετούν τους ανθρώπους. Οι γάτες να κυνηγούν ποντίκια, φίδια και άλλα επικίνδυνα όντα. Οι σκύλοι για να ξαγρυπνούν και να προστατεύουν σπίτια και κοπάδια της κτηνοτροφίας μας.
Όταν όμως τα δίνουμε όλα «στο χέρι», τα κάνουμε κακομαθημένα, εκτός προορισμού. Ένα σκυλί στην είσοδο της μαιζονέτας, το καταλαβαίνω, έχει αποστολή, αν καθοδηγεί έναν τυφλό, ναι. Μέσα στο σαλόνι όμως ή στο μπαλκόνι τί νόημα έχει;  Και, by the way, όταν τα βγάζουν πρωϊ και βράδυ για την βόλτα τους και τα «τσίσα» τους, καλό είναι να παραγγέλουν σε κάποιον (φορέα του Δήμου; Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου;) να τους ακολουθεί, για να συλλέγει τα περιττώματά τους, που συνήθως τα πατούν οι περαστικοί στους δρόμους και στολίζουν τις πόλεις, που μάταια, δυστυχώς, ονομάσθηκαν πολιτιστικές πρωτεύουσες της Ευρώπης!
Αφήνω τα κομμωτήρια σκύλων και γατών, τα ξενοχοδεία για pets, τα γιλεκάκια, κορδελλίτσες (ίσως και παπιόν)..


Τέλος. Αν αυτοί οι περίφημοι ζωόφιλοι δούν ένα αγριοπερίστερο στο δρόμο της γειτονιάς τους, που είτε ψόφησε, είτε το πάτησε αυτοκίνητο, θα σπεύσουν να το λυπηθούν και να το μαζέψουν;  Όχι βέβαια. Έχω δει αμέτρητα τέτοια περιστατικά και σας βεβαιώ ότι πήγα και τα περισυνέλεξα. Αλλά οι ζωόφιλοι, μόνο το ζωντανό συμπαθούν, διότι μόνο αυτό τρέφει την παθολογία τους και αναμοχλεύει τα –νοσηρά- αισθήματα συμπαθείας..
Ανάλογα φαινόμενα βλέπουμε και στις λεωφόρους ή τις εθνικές οδούς, όπου σκυλιά και γάτες χτυπημένα, αποτελειώνονται από τους διερχομένους αυτοκινητιστές. Και δεν βλέπω ούτε Δήμος, ούτε Εισαγγελέας, ούτε και η Φροντίδα Εθνικών Οδών, να κάνει κάτι.. 

Και, βέβαια, όταν γεράσουν αυτά τα έρμα τα κατοικίδια, που έζησαν μια ζωή στα πούπουλα, πετιώνται σε κάποιο πάρκο "με σπαραγμό καρδιάς", για να το μαζέψουν κάποιοι άλλοι πιο φρέσκιοι και ιδεολόγοι φιλόζωοι. Και το ίδιο συμβαίνει, όταν απλά "βαρεθούν" την ιστορία της συγκατοικήσεως ή όταν τσακωθούν και εκνευρισθούν κάποια στιγμή και τα χαλάσουν.. Ποιοί; Μα οι ζωόφιλοι. Αυτοί, που έχουν πάντα το πάνω χέρι.. 
Τέλος, με τους τύπους αυτούς (τους ζωόπληκτους εννοώ), εννοείται ότι δεν είναι δυνατόν ποτέ να συνεννοηθεί κανείς.
Δεν έχουν λογική.
Δεν δέχονται καμιά πρακτική λύση.
Μόνο θα σε κακολογήσουν και θα σε υβρίσουν..
Γιατί είσαι εκτός συρμού και εκτός ..πολιτισμού!
Αχ, Θεέ μου. Τί θα γίνει με αυτήν την παρανοϊκή εποχή μας;
Τί θα γίνει με αυτήν την κοινωνία, που γέμισε από υστερίες, μανίες, ψυχώσεις, παθογένειες, στρεβλώσεις, εμμονές.. 
κι αυτό δείτε το. Το πρόβλεψαν οι ζωόφιλοι!. Είναι στα Κύθηρα. για παιδιά, για γέροντες, ούτε λόγος.. 
κι όταν ουρλιάζουν διαπεραστικά και τσακώνονται τα βράδυα, άλλο χάρμα..
ΥΓ. Ας μη ξεχάσουμε κι εκείνους τους φιλόζωους οικολόγους, που, χωρίς εξουσιοδότηση και μελέτη, σπέρνουν με το στανιό φίδια, λύκους και αρκούδες στην υπαίθρο και γενικά τις επαρχίες της Πατρίδος μας.. Τί να πει κανείς..
Για να είμαστε ακριβείς, οι Οικολογικές Οργανώσεις είναι κάθετα αντίθετες με τέτοιες τακτικές και δηλώνουν σαφώς ότι πρόκειται μάλλον για "Αστικό Μύθο" αυτή η άποψη, ότι τέτοια ενέργεια είναι παράνομη αλλά και αντι-οικολογική και ανωφελής.. 
Κύριο φαινόμενο, που αντιστοιχεί σ' αυτήν τη διάδοση, είναι, το να εξαπολύουν οι ιδιοκτήτες σκύλων τα ανεπιθύμητα πλέον κατοικίδιά τους στο ύπαιθρο, και αυτά να καταλήγουν να γίνονται άγριες αγέλες.. 

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015

Ζωοφιλία..

από κατοικίδιο σε κατοικίδιο υπάρχει διαφορά..

ως γνωστόν οι σκύλοι έχουν αφεντικά κι οι γάτες υπηρέτες!

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2015

Ιερά Εξομολόγηση σήμερα..


Αυτές τις λίγες σκέψεις και προβληματισμούς μου τις αφιερώνω πρωτίστως στου αγαπητούς και σεβαστούς μου συμπρεσβυτέρους πατέρες, οι οποίοι διακονούν στο Ιερό εξομολογητήριο με πόθο να ξεκουράζουν και να καθοδηγούν ψυχές, μάλιστα σε τέτοιους καιρούς ψυχικής αναστατώσεως και ταλαιπωρίας, και ηθικής συγχύσεως και πολλαπλών διλημμάτων.
Με πολύ σεβασμό και μπορώ να πω συστολή και διακριτικότητα.
Ίσως φανεί χρήσιμο όμως, και στους ίδιους τους χριστιανούς οι οποίοι μπορούν να παρακαλέσουν τους πνευματικούς τους πατέρες για μια κατανόηση και καλύτερη διευθέτηση του προγράμματος εξομολογήσεως.

Όλοι οι χριστιανοί έχουν δει και έχουν βρεθεί σε εξομολογητήρια, όπου πλήθος ευσεβών ανθρώπων (20-30 άτομα) περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους, για να γίνουν δεκτοί από τον πνευματικό και να αποθέσουν τα ποικίλα φορτία τους, ευρίσκοντας άφεση και ψυχική θεραπεία.
Ευχάριστο και συγκινητικό το φαινόμενο. Ελπιδοφόρα απόδειξη της πνευματικής πρόοδου του λαού μας.
Αυτή δε η αναμονή -το έχουμε νιώσει όλοι μας- είναι ωφέλιμη:
Μας βοηθάει πάρα πολύ να συγκεντρωθούμε και να κάνουμε μια συμπληρωματική προετοιμασία για την ανακοίνωση του αγώνος μας και των πτώσεών μας.
Μας βοηθάει να καταλαγιάσουμε από τον αγχώδη τρόπο ζωής και να ηρεμήσουμε, ούτως ώστε, όσο πιο προετοιμασμένοι να προσέλθουμε ενώπιον του πνευματικού, ο οποίος είναι διαθέσιμος με παραδειγματική αυταπάρνηση να μας διαθέσει τον χρόνο της ζωής του, το αμέριστο ενδιαφέρον και την προσοχή του, τη συμπάθεια και την κατανόηση, την πολύτιμη συμβουλή και προπαντός την ποθητή άφεση.
Εάν στις αίθουσες ικανών ιατρών και στην αναμονή νοσοκομειακών ιατρείων είμαστε πρόθυμοι να διαθέσουμε χρόνο,
 
πόσο μάλλον για την προσέλευσή μας στο θαυμαστό αυτό και φιλάνθρωπο μυστήριο της Εκκλησίας μας. Διαθέτουμε πρόθυμα τον χρόνο της αναμονής, διότι εκτιμούμε. Και όσο περισσότερο περιμένουμε, τόσο πιο πολύ αποδεικνύουμε την εκτίμησή μας στο σωτηριώδες και πολυτίμητο έργο της εξομολογήσεως.
Κι άλλη μια ωφέλεια επίσης: Βλέποντας γύρω μας πλήθος χριστιανών να περιμένουν, αισιοδοξούμε ότι η ευσέβεια δεν εξέλιπε στους δύσμοιρους καιρούς μας.
Αλλά και να παρηγορούμεθα, ιδίως αντικρύζοντας την σοβαρή και κατανενυγμένη έκφραση των ανθρώπων εκεί, ότι «πολλά πταίωμεν άπαντες» και η μετάνοια αφορά όλους μας.

Αναπτύσσοντας περαιτέρω το θέμα, πρέπει να σημειώσουμε και το εξής:
Στο μυστήριο της εξομολογήσεως προσέρχονται πολλοί χριστιανοί κατά αραιά διαστήματα, στις μεγάλες εορτές κυρίως, ή άνθρωποι, που ξαφνικά η χάρις του Θεού τους άγγιξε, και θέλουν για μια φορά να γευθούν τη γλυκειά εμπειρία του ψυχικού λυτρωμού.
Υπάρχει όμως και μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι πολύ συνειδητά και συστηματικά εργάζονται για την ψυχική κάθαρση και την καλλιέργειά τους και επιζητούν τακτική παρακολούθηση και στηριγμό και καθοδήγηση στον φιλότιμο πνευματικό τους αγώνα.
Θεωρούν ότι τους είναι αναγκαίο μία φορά το μηνα ή το δίμηνο να επισκεφθούν τον πνευματικό, ο οποίος φυσικά τους έχει γνωρίσει και ευχερώς κατανοεί τον χαρακτήρα και τα ζητήματά τους και εύστοχα, Χάριτι θεία, μπορεί να τους χειραγωγήσει.
Εδώ όμως προβάλλει, για τις μεγαλουπόλεις μάλιστα, επιτακτικό πρόβλημα και ασφυκτικό, ίσως δραματικό, το πρόβλημα του ανύπαρκτου ελεύθερου χρόνου και των απίστευτα χρονοβόρων μετακινήσεων.
Κι αν υπολογίσουμε ότι ο προσερχόμενος είναι ιατρός, με πλήθος επειγουσών υποχρεώσεων, ή αν είναι πολύτεκνη μητέρα, ή αν είναι νέος και νέα σε εποχή σκληρής εξεταστικής, ή αν είναι κληρικός, που θέλει να αναφερθεί εξομολογητικά σε πρεσβύτερό του και πιο πεπειραμένο Ιερέα.. Τί γίνεται τότε;;
Είναι όμως και κάτι ακόμη, που θα το ονομάζαμε σοβαρό:
Όταν στην αναμονή βρίσκονται 20 και 30 άτομα ή και απλώς 10, παρουσιάζεται μια έντονη αδημονία. Κάποιος άργησε λίγο περισσότερο στο Εξομολογητήριο, και οι υπόλοιποι αδημονούν και δυσφορούν και ίσως και σχολιάζουν δυσαρεστημένοι.
Όταν στο μεταξύ εισέλθει ο επόμενος, αυτός έχει δει την ένταση των ανθρώπων της αναμονής και, θες από φιλοτιμία, θεας από αξιοπρέπεια (για να μην το προσβάλουν) είναι σφιγμένος και τυπικός. Δεν μπορεί η ψυχή του να χαλαρώσει και να ξανοιχθεί, να χαλαρώσει, να αισθανθεί άνετα, να ελευθερωθεί, να ανασάνει, από κάθε πλευρά να λυτρωθεί.  

Βλέπουμε το φαινόμενο, κάποιοι κληρικοί μετά τη Θεία Λειτουργία να στέκονται στη Βόρεια Πύλη του Ιερού Βήματος και να ακούν τους πιστούς που το επιθυμούν. Είναι ρωσικού τύπου ο τρόπος αυτός, συμπαθής, αλλά με αρκετά μειονεκτήματα, που όλοι καταλαβαίνουμε.

Προσωπικά θεωρώ προφανή την ανάγκη να υπάρχει μία συνεννόηση μεταξύ πνευματικού και χριστιανού, για ακριβή (όσο το δυνατόν) ώρα και ημέρα προσελεύσεως, ούτως ώστε να διευκολύνεται το ποθητό και πολύτιμο πνευματικό έργο της ψυχής.
Εννοείται ότι ο συνειδητοποιημένος χριστιανός, που έχει από χρόνια καλλιεργεια και δεσμό πνευματικό, θα φανεί συνεπής στην ώρα του.
Είναι δυνατόν, λοιπόν, για κάποιους να καθορίζει ο πνευματικός κατά την τρέχουσα επικοινωνία, την επόμενη συνάντηση.
Είναι πιθανό και πρακτικό ο χριστιανός να απευθύνεται στον πνευματικό του με sms ή email και να ζητεί ώρα συναντήσεως.
Μάλιστα σε περιπτώσεις δυσκόλων και επειγόντων καταστάσεων δεν είναι διόλου άτοπο ο πνευματικός να έχει διαθέσιμη ώρα ακροάσεως μέσω τηλεφώνου. Πράγμα που θα ανακουφίζει πολύ από απόψεως χρόνου και τους δύο.

Τέλος, υπάρχει και άλλη μία σκέψη, και μεταχείριση των ψυχών, που επίσης παρουσιάζει κάποια ιδιάζοντα πλεονεκτήματα:
Ένας χριστιανός που έχει ανάγκη να βλέπει τον πνευματικό του ανά δίμηνο, για 10’ ή 15’, μπορεί με την υπόδειξη του πνευματικού, να τον επισκέπτεται ανά τετράμηνο ή και πεντάμηνο για 25’. Και τον υπόλοιπο καιρό να ασκηθεί και να μάθει να αγωνίζεται και μόνος του, να στέκει στα πόδια του, να μην αναζητά πρόχειρα και εναγώνια εξωτερικά στηρίγματα. (προσεχώς θα επανέλθω στο σημείο αυτό πιό αναλυτικά και θα βάλω σχετική παραπομπή (link).
Ιδιαίτερα, εάν με τη βοήθεια του Θεού συντονιστούν οι ευσεβείς σύζυγοι, ώστε να αλληλοβοηθούνται ουσιαστικά με βαθειά και ολάνοιχτη ψυχική επικοινωνία, καθώς και γονείς με παιδιά να επικοινωνούν και να λαμβάνουν ποικίλες πνευματικές αποφάσεις, οδηγίες και λύσεις.

Όπως μέσα στη φύση κάθε ζωντανός οργανισμός έχει προικισθεί από το Θεό να προσαρμόζεται σε κάθε καινούργια συνθήκη του περιβάλλοντος, ώστε να επιβιώνει, έτσι και στην πνευματική ζωή ο οργανισμός της Εκκλησίας μπορεί να βρίσκει βιώσιμες λύσεις, ώστε οι ψυχές να λειτουργούν εν Χριστώ και να θάλλουν. 

Θα χαιρόμουν εάν λάμβανα απόψεις σας στο σημαντικό αυτό πνευματικό ζήτημα. f.theologos@gmail.com

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2015

π.Συμεών Κραγιόπουλος

Εκδημία Γέροντος

Με την εκπνοή του Σεπτεμβρίου εκοιμήθη ο γηραλέος και σεβάσμιος π. Συμεών Κραγιόπουλος. Έχοντας ζήσει χρόνους μακρούς με τις ποικίλες και σοβαρές ασθένειες που έφερε αγόγγυστα (παρακαλώντας, όπως μας έλεγε, να του δώσει ο Κύριος χρόνον μετανοίας), εξεδήμησε σήμερα τα ξημερώματα προς την ‘αγήρω λήξιν’. Από το 1967, όταν για πρώτη φορά ο πατέρας μου μου υπέδειξε να εξομολογούμαι σ’ αυτόν, μέχρι όσο άντεχαν οι δυνάμεις του, άκουγε όσα είχα να του λέω κάθε τόσο, συμβούλευε, παρηγορούσε, μεσίτευε. Ακάματος στο έργο του ‘Σχολείου του Χριστού’, έκανε αμέτρητες ομιλίες, αναρίθμητες συνάξεις για μικρούς και μεγάλους, πλήθος ακολουθιών, και ‘χωρίς των παρεκτός’ ‘ουκ επαύετο μετά δακρύων νουθετών ένα έκαστον ημών’ των χιλιάδων που προσερχόμασταν για εξομολόγηση. Είχαμε την ευλογία να ψάλουμε μαζί του τόσες αγρυπνίες, να ακούσουμε τόσους λόγους οικοδομής, να κάνουμε εκδρομές, να προσκυνήσουμε τους Αγίους Τόπους. Μας καθοδήγησε με τις συμβουλές και τις προσευχές του στις σπουδές, στην εργασία, στην όλη ζωή μας. Του οφείλουμε τόσα πολλά, χρωστούμε ακόμη περισσότερα που δεν επράξαμε. Ας συνεχίσει να προσφέρει τις δεήσεις του για όλους και στο επουράνιο Θυσιαστήριο, όπως έκανε τόσες δεκαετίες επί γης. «Από μακριά θα είμαι δέκα φορές πιο κοντά σας», έλεγε παλιότερα σε όσους κατά καιρούς τον καλούσαν σε κάποιο γάμο, και ο λόγος του αυτός ισχύει και για την αναχώρησή του. Είθε πάντα να τον νιώθουμε κι εμείς δίπλα μας. Αιωνία η μνήμη του!  

 
Οι φωτογραφίες είναι από την Πρωτοχρονιά του 2013, κατά την κοπή της βασιλόπιττας, 
μια από τις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις του.
http://antonispapagiannis.blogspot.gr/2015/09/blog-post_30.html

 

 

 

 

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015


Χαρμολύπη

Υποδεχθήκαμε τον Οκτώβριο μέσα σε μια ατμόσφαιρα διαφορετική. Από χθες το πρωί αυτό που συνείχε όλους, συγγενείς, γνωστούς και φίλους, ήταν η εκδημία του π. Συμεών, όπως είπαμε χθες. Και να που το γεγονός ‘πάντας συνηγάγετο προς ευφροσύνην’. Παράδοξο, αλλά αληθινό: πώς ένα κατά κόσμον πένθιμο συμβάν, ο θάνατος, γίνεται πηγή τόσης πνευματικής αγαλλιάσεως για τόσο πλήθος. Χιλιάδες άνθρωποι συνέρρευσαν από κοντά και μακριά για να προσκυνήσουν το σκήνωμα του γέροντα, να τον δουν για τελευταία φορά, να αφουγκρασθούν σιωπηλοί την ανάγνωση του ευαγγελίου, να παραστούν στην ολονύκτια αγρυπνία, να παρακολουθήσουν την μεγαλειώδη και τόσο κατανυκτική εξόδιο ακολουθία εις μοναχούς και ιερείς, να συνοδεύσουν την εκφορά και την ταφή, να θυμηθούν και να μοιρασθούν προσωπικές εμπειρίες από την ποιμαντική τους σχέση με τον εκλιπόντα. Κάποιοι ήρθαν από την Αθήνα με βραδινή πτήση και έφυγαν με πρωινή, μόνο για να γευθούν το γεγονός και να φύγουν με μια τελευταία ευλογία ασπαζόμενοι το χέρι του. Τα υμνολογικά κείμενα συγκλονιστικά: δεν λειαίνουν ούτε ωραιοποιούν τον θάνατο, τον βλέπουν ως τραγική συνέπεια της πτώσης και όχι ως μέρος της αρχικής φύσης του ανθρώπου, αλλά διαπνέονται από την ελπίδα στο άπειρο έλεος του Θεού. Για όσους έδωσαν ήδη στον κόσμο αυτό την μαρτυρία της αγίας βιοτής, η ελπίδα της αιωνίου αναπαύσεως γίνεται βεβαιότητα και η ανθρώπινη λύπη δίνει τη θέση της στη χαρά για την είσοδο του εκλιπόντος ‘εις την χαράν του Κυρίου του’.
     Την ευχή του να έχουμε όλοι. Χριστός ανέστη!

 http://antonispapagiannis.blogspot.gr/2015/10/blog-post.html


Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου: Ἀρχιμανδρίτης Συμεών Κραγιόπουλος

Πρίν λίγες ἡμέρες ἕνας ἄριστος Κληρικός τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἕνας λαμπρός ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, ἕνας «ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ», ἕνα φωτεινό ἀστέρι μετέστη ἀπό τήν γῆ πρός τόν οὐρανό, ἀπό τά ἐπίγεια στά ἐπουράνια, ἀπό τό ἐπίγειο θυσιαστήριο στό ἐπουράνιο θυσιαστήριο. 

Εἶχα τήν εὐλογία νά τόν γνωρίσω ἀπό τήν ἀρχή τῆς ποιμαντικῆς δράσεώς του στήν Θεσσαλονίκη, ὅταν ἤμουν φοιτητής στήν Θεολογική Σχολή. Ἐρχόταν στήν Θεολογική Σχολή καί παρακολουθοῦσε μέ σεμνότητα τά μεταπτυχιακά μαθήματα πού παρέδιδαν οἱ καθηγητές καί τόν ἄκουσα μερικές φορές σέ ὁμιλίες πού ἔκανε, κατ' ἀρχάς στήν αἴθουσα τοῦ Χριστιανικοῦ σωματείου «Ὁ Φάρος» καί σέ αἴθουσες Ἐνοριῶν γιά διάφορα πατερικά ζητήματα.

Τά μετέπειτα χρόνια δέν παρακολουθοῦσα πολύ τήν δράση του, γιατί ἐν τῷ μεταξύ ὑπηρετοῦσα ὡς Ἱεροκήρυξ στήν Ἔδεσσα, ἀλλά πληροφορούμουν γιά τό εὖρος τῆς ποιμαντικῆς του διακονίας στήν Ἱερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Ἦταν ἄριστος λειτουργός, πού λειτουργοῦσε συνεχῶς, καί μάλιστα ἦταν ἐκεῖνος πού καθιέρωσε τίς νυκτερινές Λειτουργίες, ὡσάν ἡμιαγρυπνίες. Ὡς ὁμιλητής ἦταν ἐπαγωγικός καί κυρίως ἐντυπωσίαζε μέ τόν βιωματικό λόγο του, ἀφοῦ ἁπλές λέξεις ὅταν λέγονταν ἀπό ἐκεῖνον ἀποκτοῦσαν ἰδιαίτερο νόημα. Ἦταν ἄριστος ἐξομολόγος πού μετέδιδε στέρεη γνώση καί αὐθεντικές συμβουλές γιά τήν πνευματική ὡρίμανση τοῦ ἐξομολογουμένου καί ἦταν εὔστοχος στήν πνευματική καθοδήγηση τῶν ἀνθρώπων.

Ὁ π. Συμεών ὁμοίαζε μέ ἐργατική μέλισσα, πού περιόδευε ὅλο τόν κόσμο καί κυρίως στίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, γιά νά ἀποκομίζη τό νέκταρ, δηλαδή νά συγκεντρώνη ἀπό τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, κάθε φυλῆς καί ἔθνους, ὅ,τι νόμιζε ὡς καλό καί νά τό μεταφέρη στά πνευματικά του παιδιά. Σέ μιά τέτοια ἀποδημία του τόν συνάντησα ἤ μᾶλλον μέ βρῆκε στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ στό Ἔσσεξ τῆς Ἀγγλίας, ὅπου ἦλθε γιά νά γνωρίση τόν Γέροντα Σωφρόνιο καί νά λάβη τήν εὐλογία του. Παρέμεινε ἕνα βράδυ στό Μοναστήρι τήν πρώτη ἐκείνη φορά, καί ἀμέσως κατάλαβε ὅτι παρά τήν ἁπλότητα τῶν κτισμάτων κάτι βαθύ ὑπάρχει ἐκεῖ καί αὐτό, ὅπως μοῦ εἶπε, ὀφείλεται στό «πνευματικό βάθος τῆς προσωπικότητας τοῦ Γέροντος».

Ζοῦσε μοναχικά στόν κόσμο, ἀγαποῦσε τόν μοναχισμό, ἦταν ἐκφραστής ἑνός, θά ἔλεγα, «ἀστικοῦ ἡσυχασμοῦ» καί σέ αὐτό ὀφείλονται τά δύο Μοναστήρια πού ἵδρυσε, ὅπου μονάζουν δικά του πνευματικά παιδιά, πού ἀσκοῦνται στήν μοναχική πολιτεία μέ γνήσιο ὀρθόδοξο μοναχικό πνεῦμα, μέ ὀρθόδοξο φρόνημα καί ἐκκλησιαστική συνείδηση.
Ὁ π. Συμεών Κραγιόπουλος διακρινόταν γιά τήν εὐγένεια τοῦ χαρακτῆρος του, τήν ψυχική του ἠρεμία, τήν πνευματική του ἰσορροπία, τήν γλυκύτητα τῆς συμπεριφορᾶς του, τήν συνεχῆ ἐργατικότητά του, τήν πατερική σύνεση καί σοφία, τό μειλίχιο τοῦ λόγου του, τήν ἀγάπη του στόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους, τόν σεβασμό στό ἐκκλησιαστικό πολίτευμα, τήν ὑπακοή στούς Ἐπισκόπους, τήν πληρότητα τῆς ζωῆς του, τήν θυσιαστικότητα τῆς ἀγάπης του, τό φιλακόλουθό του καί πολλά ἄλλα.
Ἦταν ἕνας Κληρικός ἄξιος τῆς ἀποστολῆς του, πού ἐλάμπρυνε τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί κατά λόγο δικαιοσύνης θά λαμπρύνη καί τήν οὐράνια Ἐκκλησία. Τέτοιοι Κληρικοί σάν τόν π. Συμεών Κραγιόπουλο τιμοῦν τό τίμιο ράσο, δοξάζουν τόν Θεό, ἐπαινοῦν τήν Ἐκκλησία.
Τά πνευματικά του παιδιά καί ὅσοι τόν γνώρισαν θά στενοχωροῦνται ἀπό τήν ἐπίγεια ἀπουσία του, ἀλλά θά χαίρωνται, γιατί ὁ σπάνιος καί λαμπρός Πνευματικός Πατέρας τους θά ἱερουργῆ στό ὑπερουράνιο θυσιαστήριο καί θά προσεύχεται γι' αὐτούς καί γιά ὅλο τόν κόσμο.
Αἰωνία ἡ μνήμη αὐτοῦ τοῦ λαμπροῦ Κληρικοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.–
Περιοδικό Εκκλησιαστική Παρέμβασις. Τεῦχος 231 - Ὀκτώβριος 2015
Ἱερά Μητρόπολις Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου.


Ταπείνωση, Αφάνεια, Σιωπή..
αναγράφει στο Μνήμα του.
Περίληψη και απόσταγμα ζωής..
Αυτά τον εδόξασνα εν Κυρίω..


  Τρισάγιο στον Τάφο του Οσίου Γέροντα από ομήγυρη αφοριωμένων θυγατέρων του..